Na een trieste week met twee onverwachte overlijdens – Guy Dervoigne en Vincent Gruwier– heeft ook Eddy Deboyser (1949-2024) ons verlaten. Ook hij is een groot verlies voor onze gemeente.
Eddy was niet alleen een geëerd architect die met zijn vele prachtige gebouwen een blijvende voetafdruk heeft achtergelaten in De Panne, maar hij was ook een sociaal bewogen man. Hij was actief in het bestuur van het Willemsfonds Veurne-De Panne-Koksijde en diende als voorzitter van het Panne Instituut, dat precies honderd jaar geleden in 1924 werd opgericht. Ondanks zijn pensioen was hij tot op heden tweemaal voorzitter van de GECORO geweest, zowel tijdens de legislaturen van Ann Vanheste als van Bram Degrieck.
Hij stond bekend als een rechtlijnig man.
Op zaterdag 2 november nam een overvolle aula bij Cura op waardige wijze afscheid van hem. Na de getuigenissen van de familie spraken meerdere mensen afscheidswoorden.
Dokter Bossuyt, secretaris van de vzw Panne-Instituut, somde Eddy’s verdiensten als voorzitter op. Sinds hij in 2009 voorzitter werd, heeft Eddy zich actief ingezet als aanspreekpunt voor het gemeenschapsonderwijs in de regio. Dit samen met ondervoorzitter Germain Dezeure. Hij schreef ook het boek 100 jaar Panne Instituut, waarin de geschiedenis van de oorspronkelijke vrije lekenschool (tot 1957) beschreven wordt. Deze school heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van De Panne, van een bescheiden vissersdorp naar een boeiende badplaats. Hij verwees onder meer naar de families Dumont (Jacques Dumont stichtte de school in 1910), Maurice Calmeyn, Demailly, Ollevier, Terlinck-Baelden, Vanhoutte en Desmet. Daarnaast verkocht de vzw drie panden in de Ollevierlaan, ondermeer aan het OCMW van De Panne, waar nu serviceflats en de kinderopvang HUPSAKEE gevestigd zijn.
Eddy was ook actief in het Vrijzinnig Huis Koksijde.
“Eddy was niet altijd gemakkelijk, maar hij was rechtvaardig, had charisma en veel expertise,” aldus Bossuyt.
Ivan Winnock, voorzitter van Willemsfonds Veurne-De Panne-Koksijde, sprak over Eddy’s steun en toewijding aan het bestuur. Eddy was een rasechte liberaal en vrijzinnige en lag aan de basis van de uitbreiding van het Willemsfonds naar De Panne, waar hij meer dan dertig jaar ondervoorzitter bleef. Hij vervulde vele andere sociale functies in bestuursorganen. Ieder jaar organiseerde hij een busreis begin september, meestal naar steden in Noord-Frankrijk, waarbij hij met grote kennis en voorbereiding gidste in historische monumenten. Het avondeten vond meestal plaats in het restaurant La Baratte in Tourcoing, een jaarlijks terugkerend succes. Dit jaar organiseerde hij nog twee reizen: in mei naar Ensor in Oostende en op 6 september naar de historische stad Kortrijk. “Wie had kunnen denken dat dit zijn laatste reis zou zijn?”
“Eddy getuigde van wijsheid, kracht en schoonheid. Eens hij een stelling nam, verdedigde hij die met vuur. Hij was een man van zijn woord, een krachtige persoonlijkheid. De gebouwen waarvan hij architect is, blijven een blijvende herinnering aan hem,” aldus Yvan Winnock.
Ook burgemeester Bram sprak lovende woorden. Hij kende Eddy al twintig jaar toen hij aannemer dakwerker was. Bram’s arbeiders noemden hem “de baard”, omdat hij streng was op de werven en soms zelfs een muurtje opnieuw liet opbouwen. Toch was hij altijd rechtvaardig.
Tot op heden was hij tweemaal voorzitter van de GECORO en werd hij regelmatig geraadpleegd door de gemeente voor stedenbouwkundige vraagstukken. (hij heeft ook veel geholpen aan het Gemeentelijk Structuurplan nu in herziening). Dankzij zijn bijdragen heeft De Panne nu gedetailleerde en strenge stedenbouwkundige verordeningen, zichtbaar in de nieuwe appartementsgebouwen. Eddy speelde ook een rol in discussies over bijvoorbeeld de oostelijke omleidingsweg en het Westerpunt.
Zijn grootste realisaties voor de gemeente zijn echter de “nieuwe bibliotheek” (samen met architect Jean Cosaert in 1998-1999) en De Boare, beiden onder het beleid van Vanheste en Marc Decoussemaeker.
De Panne heeft een waardevolle burger verloren. Eddy was niet alleen een architect, maar ook iemand die op stille wijze sociale en culturele acties voerde.
Veel te vroeg en onverwachts.
VAARWEL EDDY
Via De Bliedemaker het heengaan van Guy Dervoigne vernomen. Mijn ouders en ik waren er al klant toen zijn ouders nog de winkel uitbaatten. Later werd ik door Guy gepriviligieerd om zijn winkel binnen te lopen en te snuisteren in zijn voorraad schaalmodellen toen een winkelbediende mij terecht wilde wijzen dat ik hetgeen ik zocht moest vragen. Naast de “Elegantia” was Guy zijn winkel heel lang de vaste stek.