Wandelen door de tunnel onder de autostrade

Veel PANNESPROKKELS nu steeds  achteraan

Zoals aangekondigd in de PANNESPROKKELS van vorige DE BLIEDEMAKERs werd dinsdag het tweede (en laatste) tunnelelement geplaatst.

DE BLIEDEMAKER kon niet aanwezig zijn bij de plaatsing  maar we verwijzen naar de mooie fotoreportage van Jacques Lecleire op westhoek.be Lees>>>
De foto’s in dit artikel zijn genomen in de vooravond van dezelfde dag, na de werkuren. Het artikel is wat in vertraging wegens teveel gidsbeurten. Je kon dan zonder problemen door de tunnel wandelen. Wel moet de betonnen werkvloer  vooraan nog verwijderd worden zodat er een licht hellende toegang kan aangelegd worden. Ook paarden kunnen door de tunnel. Einde van de werken zijn voorzien op 15 juni
Voor meer uitleg over de tunnel zie een vorig artikel Lees>>> 

De Noordelijke toegangsweg nl de Maerestraat is herasfalteerd tot aan de vaart en momenteel is het er nu zeer mooi ingevolge de bloeiende meidoornstruiken.Tijdens het passeren niet vergeten even binnen binnen te springen bij Willy en Maria in  het folkloristisch en sympathiek  caféetje “Au Retour de la Chasse”


Om toegang te hebben tot de Noordelijke kant van de tunnel hoeft men een klein stukje op “Rue de la Frontière” rijden richting Ghyvelde tot juist voorbij de camping. Links afslaan juist voor het bosje om de aarden weg naar de tunnel te nemen.
De verbinding van deze nieuwe fietsweg naar Adinkerke is voorzien langs de Veldstraat waar soms veel te snel op gereden wordt. Spijtig dat dit niet gebeurt langs de rustige Cabourweg (slechts klein stukje te verharden, eventueel volgens systeem “tractorweg” zodanig dat het beperkt gehouden wordt voor lokaal verkeer + landbouwers. Dit zal ook zo gebeuren op de nieuwe weg tussen De Mol en de nieuwe brug)

Tijdens het terugfietsen nog even halt gehouden aan het beschermd monument in de Veldstraat: nl het “Constructiewerkhuis Valère Verhaeghe”. Toen het atelier in 1922 opgericht werd was het een zeer vooruitstevende werkplaats op gebied van uitrusting. Met een dieselmotor en een overbrenging  met “eindeloze” leren riemen werden boor-, zaag- en schaafmachines aangedreven waarmee Verhaeghe zijn eigen ontworpen nijverheids- en landbouwmachines kon vervaardigen. Het bedrijf genoot grote faam in de streek. In 1992 werden alle machines met veel enthousiasme opnieuw in werking gesteld door zijn zoon Marcel Verhaeghe en werd het werkhuis omgebouwd tot een industrieel museum. Het constructiewerkhuis is sinds 1994 beschermd als monument.

Foto: Willy Vereenooghe

Het museum was na het overlijden van Marcel in groot verval geraakt. Gelukkig heeft mevrouw Wauters dit pand opgekocht met de verplichting tot  restauratie. (Wim Wauters is “Operations Director” van Plopsaland). Zij doet beroep op het architectenbureau Van Biervliet uit Brugge, zeer  befaamd voor zijn restauraties. Onder het strenge oog van “Onroerend Erfgoed” zal dit één van de mooiste huisjes worden van Adinkerke! Het aandrijfsysteem met tweetakt dieselmotor en riemoverbrenging worden grondig gerestaureerd evenals de aanwezige oude machines. Deze ruimte zal zeer mooi worden. Men zal kunnen kleine recepties of walking-dinners organiseren tussen de machines. Het aangebouwd gedeelte met de wasmachines van Marcel Verhaeghe is nu reeds afgebroken en wordt een mooie binnentuin. Het huisje krijgt terug een woonfunctie en wordt ingericht volgens de moderne comfort standaarden. De voorgevel wordt piekfijn gerestaureerd (de geschilderde vlag van Adinkerke blijft). Nogmaals het zoveelste bewijs dat men van een stuk verkrot erfgoed iets zeer waardevols kan maken mits het nodige enthousiasme, visie en geld. Zo zijn er voorbeelden genoeg van verkrotte villa’s in de Dumontwijk die voor weinig geld verkocht werden en nu pareltjes geworden zijn. (vb villa Miette). Dan zeggen anderen achteraf “ANKE  ’t moar geweten?…(dan had ik ’t gekocht)”. Zo ook kan de villa Les Airelles van notaris Simpelaere ook gerestaureerd worden tot een prestigieuze villa op de mooiste locatie van De Panne. Ook de Chien Vert is dringend aan restauratie toe.

Wat verder nog een klein ommetje gemaakt om de vooruitgang van de werken te zien aan de” Beheerboerderij van ANB” (Agentschap Natuur en Bos) (op de plaats van de vroegere Koekuithof waar de hoevefeesten plaatsvonden)

Ik heb niet de indruk dat de nieuwe gebouwen een visueel storend effect zullen hebben op de omgeving. De werken zijn nog niet beëindigd maar de vrees van een lelijk, niet aangepast gebouw lijkt mij onterecht. Ik begrijp ook niet waarom de gemeente De Panne deze bouwvergunning geweigerd had. Deze infrastructuur is niet alleen gebouwd voor het beheer van de natuur van Adinkerke en De Panne maar voor alle natuurgebieden tussen de Franse Grens en Nieuwpoort. ANB levert daar zeer mooi werk en stelt hiervoor een 10 tal personeelsleden te werk. Ten Noorden is het gebouw afgeschermd door de waardevolle oude schuur die gerestaureerd werd. Ten Westen het natuurgebied Garzebekeveld. Ten Zuiden het nieuw aangeplant bosje waar de bomen reeds vrij groot zijn (zie foto hierboven) Alleen ten Oosten ligt nog een braakliggend terrein. Ik dacht dat er projecten waren om hier een mountaibikepiste aan te leggen (tussen de Kromfortstraat en de oprit van de autostrade). Het wordt er een mooie omgeving om via het Garzebekeveld te fietsen of te wandelen naar vijvers de “putten Markey” aan de Moeresteenweg. Ieder jaar wordt hier door ANB een natuurwandeling georganiseerd. Tussen de beheershoeve en de dorpskom is ook een mooi terrein met kinderspeeltuigen.

– En we eindigen met een mooi nieuw liedje over De Panne


Onbekend's avatar

Auteur: DE BLIEDEMAKER

"Teruggespoelde" echte Pannenoar sinds 1993. Vroeger burgerlijk ingenieur bij ELECTRABEL, later zelfstandig natuurgids. Het e-mail krantje DE BLIEDEMAKER is gestart in september 2005

3 gedachten aan “Wandelen door de tunnel onder de autostrade”

  1. Wat een geldverspilling en geldverkwisting !

    Er zijn andere prioriteiten en veel hogere noden in Adinkerke !

    1. Willy, een tunnel – of wat mij betreft veel liever een brug – is nooit geldverspilling, want verbindt twee punten die bij mekaar horen maar door een weg/waterweg/spoorweg werden gescheiden. In dit geval kunnen wandelaars en fietsers straks op een eenvoudige wijze van kustduin naar kustpolder trekken, twee landschappen die in de voorbije 10.000 jaar samen ontstonden en vorm kregen, en daarom bijeenhoren.

  2. Na heel lang fietsen en zoeken hebben we vorige week het fietstunneltje gevonden. Ik had beter eerst dit artikeltje nog eens gelezen, denk ik.

Geef een reactie

Ontdek meer van DE BLIEDEMAKER

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder