Frankrijk staat voor een nucleaire krachtproef

In een vorige DE BLIEDEMAKER hielden we een pleidooi voor hernieuwbare energie als belangrijkste energiebron, met kernenergie als noodzakelijke aanvulling tijdens periodes van dunkelflaute (wanneer wind en zon onvoldoende elektriciteit leveren).
Maar een beperking van de gebruiksduur van bestaande kerncentrales verhoogt uiteraard de kosten, al blijft dat effect wellicht beperkt omdat de investeringen grotendeels zijn afgeschreven. Voor nieuw te bouwen kerncentrales ligt dat helemaal anders: daar wegen de hoge investeringskosten veel zwaarder door in de elektriciteitsprijs.
Dus oude kernenergie is zeker niet gratis. Dat blijkt onder meer uit de kosten voor de levensduurverlenging van Doel 4 en Tihange 3 in België. Een artikel van Media24, met als titel « L’examen des 40 ans commence », illustreert dat ook in Frankrijk.

Artikel :
“..Meer dan een derde van de Franse kernreactoren bereikt de kaap van veertig jaar. De grote vraag: kunnen ze veilig blijven draaien tot de zes nieuwe EPR2-reactoren klaar zijn?
Frankrijk staat voor een beslissend moment in zijn energiegeschiedenis. Terwijl het land volop plannen maakt voor nieuwe kerncentrales van het type EPR2, moeten de bestaande reactoren steeds langer elektriciteit blijven leveren.
Een concreet voorbeeld is reactor 1 van Paluel, in Normandië. Deze centrale, met een vermogen van 1.300 MW, werd in 1984 op het elektriciteitsnet aangesloten. Na een stilstand van ruim acht maanden voor zijn vierde tienjaarlijkse inspectie werd hij op 12 september 2026 opnieuw opgestart.
De werkzaamheden waren indrukwekkend: meer dan 30.000 interventies, ruim 105 veiligheidsverbeteringen en de vervanging van duizenden onderdelen. Ook de betonnen veiligheidsomhulling werd grondig onderzocht. Beton veroudert immers, kan scheuren vertonen en moet zijn beschermende functie gedurende tientallen jaren blijven vervullen.
Veertig jaar is geen eindpunt
De Franse nucleaire veiligheidsautoriteit heeft de mogelijkheid geopend om de twintig reactoren van 1.300 MW na hun veertigste verjaardag nog tien jaar langer te exploiteren, mits de noodzakelijke veiligheidsverbeteringen worden uitgevoerd. Dat betekent geen automatische levensduurverlenging: iedere reactor moet afzonderlijk worden beoordeeld.
De uitdaging is aanzienlijk. De twintig reactoren vertegenwoordigen samen bijna 40% van het Franse nucleaire vermogen. Hun veilige exploitatie is dus van groot belang voor de Franse elektriciteitsvoorziening.
De paradox van de Franse kernenergie
Frankrijk wil zes nieuwe EPR2-reactoren bouwen, met een geraamde investering van 72,8 miljard euro. De eerste nieuwe reactor in Penly wordt pas rond 2038 verwacht.
Tegen die tijd zal Paluel 1 al 54 jaar oud zijn.
Daarmee wordt duidelijk dat de Franse nucleaire toekomst niet uitsluitend afhangt van de bouw van nieuwe centrales. Minstens even belangrijk is de vraag of de bestaande reactoren technisch en economisch verantwoord langer kunnen blijven functioneren.
Frankrijk moet dus twee generaties kerncentrales tegelijk beheren: de oude veilig in bedrijf houden en de nieuwe tijdig bouwen. Dat is de werkelijke krachtproef voor zijn energiebeleid.
Bron: Media24 – L’examen des 40 ans commence...”
Mijn drie inhoudelijke opmerkingen
1. Oude kerncentrales zijn niet gratis. Ook wanneer de oorspronkelijke investering grotendeels is afgeschreven, blijven onderhoud, veiligheidsinspecties, vervangingen en levensduurverlengingen aanzienlijke kosten veroorzaken.
2. Levensduurverlenging is niet vanzelfsprekend. De Franse veiligheidsautoriteit beoordeelt iedere reactor afzonderlijk. Veertig of vijftig jaar is dus geen automatische einddatum, maar evenmin een garantie op nog twintig jaar exploitatie.
3. De economische vergelijking is belangrijk. Een bestaande centrale langer openhouden kan goedkoper zijn dan een nieuwe bouwen, maar dat hangt af van de noodzakelijke aanpassingen, onderhoudskosten en resterende bedrijfsduur.
Slotbeschouwing
Frankrijk staat daarmee voor een moeilijke evenwichtsoefening. Het moet miljarden investeren in nieuwe kerncentrales, terwijl het tegelijk enorme inspanningen moet leveren om de bestaande reactoren veilig en betrouwbaar draaiende te houden.
De vraag is niet alleen of die oude centrales technisch nog langer meekunnen, maar vooral tegen welke prijs. Deze prijs is tot heden nog relatief laag voor België vandaar veel import.
Kernenergie mag dan een noodzakelijke aanvulling zijn op Hernieuwbare Energie tijdens een dunkelflaute, ze is daarom nog geen goedkope energie. Ook een oude kerncentrale heeft haar prijs.
Dat is de nucleaire krachtproef waarvoor Frankrijk staat.
Gevonden in ChatGPT
