Na achttien maanden werken en een lange periode waarin stellingen het zicht op het gebouw ontnamen, is de restauratie van de villa “Les Goelands” (De Zilvermeeuwen) zo goed voltooid. Deze prachtige villa, ontworpen door de architecten A&A Dumont, uit 1912, schittert opnieuw in het hart van de Dumontwijk en mag zonder twijfel opnieuw één van de parels van De Panne genoemd worden.
Voor vele Pannenoars stond deze villa vroeger bekend als de villa van “Willy Witte”. Deze kleurrijke figuur liet zijn prachtige woning helaas jarenlang verkommeren en schermde ze af van het publiek met een overdaad aan groen. Zijn zoon Thierry zette later al een belangrijke stap door de villa opnieuw zichtbaarder te maken, maar het zijn de huidige eigenaars uit de Ardennen die het pand werkelijk opnieuw hebben laten stralen. Dankzij hun inzet werd de villa omgetoverd tot één van de blikvangers in het middelpunt van de Dumontwijk.
De restauratie gebeurde onder leiding van architecte Sabine Devliegher en onder de strenge maar deskundige begeleiding van Onroerend Erfgoed Brugge. Zowel het interieur als het exterieur van de villa werden volledig gerestaureerd met respect voor de oorspronkelijke toestand.
Zo werden nieuwe ramen en deuren vervaardigd naar het oude model, maar met hedendaagse isolerende beglazing. De bestaande buitenbevloering werd uitgebroken en vervangen door nieuwe voetpaden met authentieke fabriekstegels. De oude toegangstrappen werden deels opnieuw gemetseld en deels zorgvuldig hersteld en gereinigd.
Ook de omgeving van de villa kreeg de nodige aandacht. De tuin werd opnieuw aangelegd met streekeigen beplanting en bomen, waardoor het geheel beter aansluit bij het duinlandschap van de Dumontwijk. De weinig fraaie garage die in een latere periode tegen de villa was aangebouwd, werd afgebroken en vervangen door twee discrete parkeerplaatsen. Daarnaast werd aan de noordwestzijde een volledig nieuwe trap gemetseld die opnieuw toegang geeft tot de villa.
Zoals zo vaak bij een geslaagde restauratie verdwijnen de latere, minder geslaagde verbouwingen uit het zicht en lijkt het alsof het gebouw altijd zo geweest is. Hier werd duidelijk gestreefd naar een zo getrouw mogelijke reconstructie van de oorspronkelijke toestand, zelfs tot in de kleuren van het houtwerk. Een welgemeende bravo voor zowel de eigenaars als de architecte. Ongetwijfeld zouden de architecten Albert en Alexis Dumont tevreden zijn om hun creatie opnieuw in haar oorspronkelijke glorie te zien.
De villa is vandaag opnieuw volledig zichtbaar vanaf de openbare weg. Opmerkelijk is het architecturale contrast met de villa op de andere hoek van de Visserslaan en de A. Dumontlaan: de villa Nano-Nanine, ongetwijfeld een van de mooiste villa’s van De Panne, ontworpen door de Panesse architect Louis Legein. In 2019 organiseerde het gemeentebestuur nog een bijzonder interessante tentoonstelling over het werk van deze veelzijdige architect. Zijn stijl wordt vaak omschreven als “bootarchitectuur“, typisch voor tweede helft van de de jaren 1930, met veel gebruik van het materiaal cimorné. In DE BLIEDEMAKER werd hierover al meermaals geschreven.Lees meer>>>>
(Modernistische stijl zijn de platte daken, de sterk afgeronde hoeken, de doorlopende raampartijen en het nastreven van een “modern” effect door het gebruik van siergevelstenen en cimorné. De toren verwijst naar de schoorsteen van de, door stoom aangedreven, pakketboten. De trap symboliseert de loopbrug die de boot met de aanlegsteiger verbindt. De ronde ramen verwijzen naar de patrijspoorten. De balkons worden afgeschermd door balustrades die herinneren aan de relingen van de pakketboot. Er is ook altijd een constructie aanwezig voor een vlaggenmast boven het dak).
Op de tegenoverliggende hoek bevindt zich nog een derde markant gebouw in hedendaagse architectuur: de Residentie De Golf (niet beschermde gevel), op de plaats waar vroeger een minigolf lag. Zo bevinden zich op een kleine oppervlakte drie verschillende maar interessante architecturale stijlen naast elkaar.
Een beetje verder in de A. Dumontlaan vinden we zelfs een nieuwe hedendaagse villa.
Met de recente heraanleg van de straten in het beschermde deel van de Dumontwijk komen deze gebouwen nog beter tot hun recht. De wijk wordt steeds meer een wandelgebied waar parkeerzoekverkeer sterk wordt ontmoedigd: weinig parkeerplaatsen, een woonerf met maximumsnelheid van 20 km per uur en voorrang voor wandelaars en fietsers, aangevuld met een ingewikkeld systeem van éénrichtingsverkeer.
Het resultaat is een rustige buurt die uitnodigt tot een aangename wandeling. En wie even wil verpozen, kan terecht op het nieuwe terras van het Park Hotel: een oase van rust in het hart van de Dumontwijk, waar het bovendien vaak opvallend windstil is doordat een groot deel van de wijk in een lage duinpanne ligt.
De herboren villa Les Goélands vormt zo opnieuw een waardevolle schakel in het rijke architecturale erfgoed van de Dumontwijk. Een wandeling door deze buurt maakt duidelijk hoe bijzonder en waardevol dit stukje De Panne wel is.
Hier met eigenaars/uitbaters Burcho en Kathleen
Alweer een lezenswaardige beschrijving van en commentaar op de voortschrijdende verfraaiïng van De Panne en de Dumontwijk
Dank daarvoor!
Beste José,
Inderdaad werden en worden werken uitgevoerd om de dumont wijk te verfraaien. Echter spijtig dat de minigolf met prachtige tuin als een van de laatste stukjes groen in centrum De Panne moest verdwijnen voor appartementen, zoals eveneens de fermettes van Donny. Nu zal ook het stukje groen aan de bushalte tegenover Donny verdwijnen voor nieuwbouw.
Of hoe geldgewin het haalt van natuurbehoud. Spijtig voor onze prachtige gemeente.
Beste groeten
Raymond
De laatste stukjes groen én duin buiten het geklasseerde duinen- en bosreservaat, moeten er in De Panne inderdaad aan geloven : de macht van de projectontwikkelaars op de politiek. Droevig.
Juist Jacques. Overal bouwgrond in het centrum. Ofwel moet de gemeente beschermen (geen eenvoudige en dure procedure) of aankopen. Kost geld (vb Marktschooltje is duur verkocht en daar komt ook een groot gebouw).
Ook de Vlaamse Regering wilt geen verdere beschermingen van Onroerend Ergoed in DP.
De Golf du Petit Bois heb ik goed gekend in mijn jeugd. De bouwvergunning voor de Golfresidentie is toegekend vooraleer er sprake was van Dumontbescherming. Was rond einde jaren 1980. De bescherming DUMONTWIJK door Monumenten en Landschappen was in 1995. Wellicht zou die golf niet op de beschermingslijst gekomen zijn omdat daar geen erfgoed aanwezig was. Alleen een kleine cabine met bar. Groen beschermen was zeker dan een bevoegdheid van de gemeente. DP heeft die minigolf niet aangekocht. Je kan moeilijk een bouwvergunning weigeren op een « bouwgrond ». Idem voor de huisjes Donny die zelfs niet in de DUMONTWIJK gelegen waren.
Omgekeerd heeft de gemeente DP wel de 2 zones aan het Duinpark Kykhill aangekocht met de bedoeling park te maken (1 perceel tijdens Burgemeester Oscar Gevaert en het tweede tijdens burgemeester Raf Versteele. Die heeft ook via 2 aankopen de oostkant van het Calmeynbos en de Oosthoekduinen aangekocht. De watermaatschappij Aquaduin de westkant van het bos. Deze beide hadden wel reeds bestemming natuurgebied.