Reeds meermaals heeft DE BLIEDEMAKER gewezen op de slechte toestand van de duinvoetversteviging vóór de westhoekverkaveling. Deze “dijk” wordt toeristisch druk gebruikt als wandeldijk. Het Europees project DuneFront wil de ‘duin voor dijk’-methode verder uitbreiden als bescherming tegen de stijgende zeespiegel. Dit principe gebruikt natuurlijke duinen als eerste verdedigingslinie tegen overstromingen. In België lopen al meerdere proefprojecten o.a. in Raversijde en aan de oostoever te Oostende , waar verschillende opstellingen worden getest.
Een Picon als aperitief voor de verjaardag van josé (in ’t Zeiltje)
Campari, de nieuwe eigenaar van Picon, zal ongetwijfeld proberen het drankje een breder publiek te geven. Maar of Picon ooit dezelfde massale populariteit zal bereiken als Aperol? Dat lijkt me onwaarschijnlijk. Picon blijft een drankje met een verhaal, een drankje dat je drinkt omdat het bij de sfeer hoort. En dat is ook prima. Want soms is het niet de smaak die telt, maar de ervaring. Dus nee, Aperol zal Picon niet overnemen. Ze zullen gewoon naast elkaar bestaan, ieder in hun eigen wereld. En daar is niets mis mee. Proost!
Het nieuw wandelpad is nu een gesloten lus (niet meer langs de WC’s aan de zijkant)
Op vrijdag 8 maart heeft de Provincie West-Vlaanderen de vernieuwde duintuin aan bezoekerscentrum Duinpanne in De Panne feestelijk officieel ingehuldigd. De heringerichte tuin biedt bezoekers een unieke ontdekkingstocht langs zes duinlandschappen, met een sterke focus op educatie en beleving. Meer dan een bezoek waard, gecombineerd met een rustpauze op het mooiste terras van De Panne (“..en van de wereld” fluistert de burgemeester in mijn oor).
Het Liguster-wandelpad doorkruist de Sahara. Vijf jaar geleden waren er nog duintjes met hoofdzakelijk helm. Nu meer en meer ondergewaaid door het zand dat aangevoerd wordt door de westerstormen. Dit gedeelte wordt aldus odergewaaid tot een tweede Sahara. Dat was één van de bedoelingen van het natuurbeheersproject, Merk op hoe mooi de wandelaars het afspanningsdraadtje respecteren. 30 jaar geleden, in 1995, bij de inrichting en het afsluiten van zekere rustzones in het Westhoekreservaat was dat ondenkbaar. De mentaliteit van de wandelaars is intussen veel verbeterd.
Wie had ooit kunnen denken dat die brutale ingreep in onze natuur zou slagen? Vijf jaar geleden stond het project nog ter discussie. Critici noemden het een aanslag op het landschap, een onnodig risico. Toen minister Zuhal Demir op 4 oktober 2020, onder een gietende regen, de eerste spade in de grond stak voor de beheerswerken in de Westhoekduinen, waren de verwachtingen verdeeld. Vandaag, vijf jaar later, kunnen we alleen maar vaststellen: wat een succes! Lees start der werken en bekijk de toespraken>>> De Westhoekduinen, en in het bijzonder de Sahara, vormen nu een uniek stukje natuur dat zijn gelijke niet kent in West Europa. Toch blijft voor de oudere generatie – waaronder ikzelf – dit gebied altijd de “Romeinse Vlakte” heten. Die naam dankt het aan de volksmond toen professor Donny, een gepassioneerde archeoloog die in de jaren 1887 met zijn schop en notitieboekje de geschiedenis van deze plek blootlegde.
