

Twee eminente Pannenoars hebben ons in deze triestige herfstdagen verlaten. Germain Dezeure en Hans Berquin. Twee personen die we moeten eren.
Germain: een zeer goede leraar van het Koninklijk Atheneum te Veurne en 36 jaar gedreven gemeenteraadslid/schepenen
Hans: de notaris die zeer waardevolle boeken uitgegeven heeft over ons patrimonium
De uitvaart van Germain (overleden op 23 nov) was zaterdag 27 november bij Uitvaart Cura. Hij werd wel geëerd als eerste punt in de gemeenteraad van maandag waar Wim Janssens het voorstel van het schepencollege voorgebracht heeft om het pleintje vóór de bibliotheek het “Germain Dezeure plein’ te noemen.
Hans is in zijn slaap thuis gestorven in de nacht van maandag-dinsdag (6-7 dec). Nog geen rouwbrief. Hij was 83 jaar oud.
Germain Dezeure

Germain Dezeure is overleden op 97 jarige leeftijd. Er werd afscheid genomen in intieme kring bij Uitvaart Cura (bijgevolg geen streaming beschikbaar). Hij was een gerespecteerd vrijzinnig liberaal, gewezen raadslid en ere-schepen van De Panne.
Ik heb Germain mijn hele leven goed gekend. Hij was immers familie: zijn vrouw Magda was de dochter van Marcel Desmet de broer van mijn grootvader “Pette Smet” (de uitbater/eigenaar van hotel Mon Bijou). Vandaar dat Germain steeds aanwezig was op de vele memorabele familiefeesten: de grote hobby van mijn grootvader (eerst in zijn hotel, later in zijn speciaal ingerichte villa Mon Bijou in de Prins Albertlaan. In het hotel kookte hij op een reusachtige kolenstoof in de kelder. Ook in zijn villa beschikte hij over zo’n “grote stove” voor de feesten).
Ik heb het geluk gehad van gedurende 3 jaar Germain als leraar Nederlands gehad te hebben op het Koninklijk Atheneum van Veurne. Hij was een strenge maar rechtvaardige leerkracht (ik ben zelfs 1 keer gebuisd geweest). Als puber allemaal hebben we van hem veel geleerd over allerlei maatschappelijke, filosofische en religieuze thema’s. We werden natuurlijk zwaar aangemaand om naar de activiteiten van de “Culturele Kring” te gaan steeds in hotel Excelsior. Deze kring werd opgericht door Karel Jonckheere. Germain was medestichter, medebezieler, secretaris en penningmeester. Deze “Culturele Kring” werkte gedurende 40 jaar onafhankelijk van iedere godsdienstige overtuiging aan het culturele leven in De Panne.
Germain heeft ook zeer veel gedaan voor de politiek in de DP (ik denk veruit de langstzittende gemeenteraadslid nl 36 jaar ononderbroken). Een “donker blauwe” liberaal met veel respect voor andersdenkenden en ook voor de religieuze kunst. Germain is ook 2 jaar schepen geweest van Cultuur en heeft zijn ambt éénmaal voorgedragen aan Claude Bonnez (later naar Luc Houtsaeger). Vele jaren heeft hij geijverd voor de bibliotheek: eerst in de Veurnestraat en nu nog in de mooie uitbreiding van het gemeentegebouw (architecten Jean Cosaert en Eddy Deboyser. Dan was mijn broer schepen).
Door deze vriendschappelijke contacten met Georges Goossens, schoonzoon van kunstschilder Louis Van den Eynde, werd de villa Le Chalutier en het verzameld werk van kunstschilder Louis Van den Eynde geschonken aan DP. Germain is ook de start geweest van de Pierre Kloeffe verering. Georges Goossens heeft hem een modelbeeldje in gips geschonken. Hieruit heeft hij het grote bronzen beeld laten maken door bronsgieter Wilfried Berghman, mijn gebuur.
Germain was een zeer rechtlijnige liberaal en werd daar ook zeer voor gerespecteerd. Zonder Germain zou er vroeger geen cultuur geweest zijn in de gemeente.
Germain heeft lang thuis gezorgd voor zijn vrouw Magda. De laatste jaren heeft hij toch moeten afscheid nemen van de ezeltjes in de Houtsaegerduinen en is hij naar het rusthuis Bernardus verhuisd. Hij is 97 jaar geworden. Hij had zware gehoorproblemen die zijn sociale aanwezigheid erg beperkte.
Hieronder een klein fragment uit een brief naar mij gericht waar hij vreesde afscheid te moeten nemen van zijn gezelligste buren “het ezelgezelschap” in de Houtsaegerpanne. Toen ik hem hieromtrent een thuisbezoek bracht was ik er geëmotioneerd omdat hij een ganse stapel afdrukken had van DE BLIEDEMAKER. Zijn zoon Willem zorgde daar steeds voor vertelde hij mij.
De volgende generaties mogen niet vergeten wat hij voor onze gemeenschap heeft betekend (vandaar wellicht zijn naam aan het huidig bib pleintje).
Hij heeft zijn culturele stempel gedrukt op onze gemeente en heeft de eerste cultuurprijs van De Panne gekregen in 2011. Lees de toespraak van Serge Vandamme in DE BLIEDEMAKER Lees>>>
Interview van Germain Dezeure in het Wekelijks Nieuws van 7 oktober 2016 over de fusie van de 2 gemeenten Adinkerke-De Panne. En Germain kan het weten. Hij zetelde sinds 1965 in 6 opeenvolgende gemeenteraden als een trouwe liberaal. Hij heeft immers de fusie Adinkerke-De Panne in 1976 van dichtbij meegemaakt. Link>>>


Hans Berquin


De oudere Pannenoars herinneren zich nog goed Hans Berquin (van 1938). Een vierde generatie-loot van de stam Berquin in De Panne. Lange tijd heeft zijn grootvader en vader gewoond in het Kasteeltje Sunny Croft aan het einde van de Kasteelstraat Lees mer>>>
Hij behaalde zijn doctoraat in de rechtswetenschappen maar week uit naar Groot Bijgaarden. Het is nochtans een rasechte Pannenoar. In Brussel heeft hij vanaf 1968 het grootste notariaat van België opgebouwd (met 7 geassocieerde notarissen en 44 medewerkers). In 1999 na een rijk gestoffeerde loopbaan ging hij op pensioen. Een 70-tal collega’s en kennissen hebben ter die gelegenheid iets geschreven voor het “liber amicorum” van 535 pagina’s

De Hans kwam geregeld naar zijn lievelingsgemeente De Panne in zijn huisje in het “Vissersdorp” en dat heeft hij ruimschoots bewezen door meerdere boeken over onze streek te publiceren.
1. In 1993 heeft notaris Hans Berquin het initiatief genomen om een prachtig boek uit te geven “Tussen Land en Zee“ (1993). Nog steeds zeer waardevol maar uitverkocht.

2. In 2015 heeft Hans in het boek “In het Zand Geschreven“ de eigendomshistoriek van de Westhoekduinern in De Panne in detail uitgepluisd. Wie kan dat beter dan Hans als notaris! Anderzijds heeft hij zich ook weten te omringen door professionele medeauteurs die zeer goed op de hoogte zijn van de plaatselijke geschiedenis en het natuurbeheer in de duinen, echte “kraks” in hun domein. Er worden derhalve heel wat duistere bladjes opgelicht (ook over de Atlantic Wall).
Vele geïnteressseerde Pannenoars en vooral veel tweede verblijvers hebben dit waardevol boek in hun bibliotheek staan. Het boek telt 264 pagina’s, is rijk geïllustreerd met mooie foto’s van Martine Decoussemaeker en Jacky Launoy. Is stijlvol uitgegeven (gebonden editie met harde kaft en stofwikkel in een fraai afgewerkte box, die naast het boek ook een bijlage met een zeer rijke selectie kaarten en plannen in groot formaat (A1), kopieën van historische documenten, akten en nog veel meer).
Een luxueuze uitgave om te koesteren.Het is nog niet uitverkocht en wordt door de Standaard Boekhandel te De Panne aangeboden 49 €/boek (i.p.v. oorspronkelijk 75 €). Een ideaal geschenk voor onder de Kerstboom


3. In het voorjaar van 2018 heeft notaris Hans Berquin de bibliotheek voorgesteld van de vzw Academie Dialect Bachtn de Kuupe. Deze prachtige bib is gelegen in de Oude Duinkerkestraat 1 te Veurne (naast de copyshop het Ateljee). Deze verzameling van hoofdzakelijk ingebonden tijdschriften over de geschiedenis, de literatuur en de taal van de Westhoek en Frans-Vlaanderen. Is te bezoeken op afspraak met Walter Winnock secretaris van de ADBdK (tel 0499 69 60 56) of Suzy Feys verantwoordelijk voor de Bib. Lees artikel DE BLIEDEMAKER >>>

4. In de zomer van 2018 heeft Hans Berquin een buitengewone tentoonstelling georganiseerd in het gemeentehuis van zijn collectie marineschilderijen uit de periode 1875-1925. Dan heeft hij ter gelegenheid van deze tentoonstelling een mooi gedocumenteerd kijkboek uitgegeven ‘Impressies van de Noordzee – A La Recherche du Temps Perdu’.
Deze expositie werd aangevuld met enkele uitvergrote versies van de historisch en wetenschappelijk waardevolle foto’s van DP en haar strandvisserij, gemaakt door François Donny. De foto’s dateren uit de periode 1870-1890. Deze foto’s zijn eigendom van onze gemeente.



5. Verder werkte hij ook mee aan het boek “Boeteprocessie Veurne” (1987) en “Ut de streeke”.
6. Naast bovenstaande culturele publicaties heeft Hans vele professionele publicaties waarvan een uitvoerige lijst in zijn “liber amicorum”.
Hans was dus een groot intellectueel voor onze streek die via zijn 2 standaardwerken de Westkust beter op de kaart gezet heeft. Hij had nog ideeën voor nieuwe boeken maar helaas is hij te vroeg heen gegaan.
Hij verdient ook een eretitel van De Panne
VAARWEL HANS.
TOEGEVOEGD: de uitvaart gebeurt zaterdag 18 december in Groot Bijgaarden. Hij is zonder verwittiging ’s nachts plots gestorven thuis.
LINK NAAR DE ROUWBRIEF Lees>>>>
Proficiat José voor deze waardige Bliedemaker volrespect voor waardige mensen. Jacqueline
Had ik al verbeterd (op de blog). Zal dus uw reactie verwijderen
ik herinner me Hans heel goed, hij was namelijk onze overbuur in de Albert Dumontlaan toe wij daar woonden in het huis van madame Scory (later heeft mijn nonkel Georges daar decennia lang zijn kapperssalon uitgebaat) … Hans en Robert (Vermeiren van de patisserie op de hoek met de Zeelaan, de Pâtisserie Royale als ik me niet vergis) hadden er een immens plezier in om mij te ‘doen gaan’, zij waren toen (bijna) 10-ers, ik een 4-tal jaar jonger … in 1978/79 hebben wij, mijn toenmalige echtgenote en ikzelf, ons appartement in Ganshoren verkocht met Hans als notaris in Brussel mijn medeleven aan de familie net zoals eerder aan de familie van Germain
Germain Dezeure herinner ik mij vooral als schepen toen De Panne deelnam aan de Open Monumenten Dag van 10 september 1989.en een kamer van de villa Kink Kank Hoorn van Robert Demuysere mocht gebruikt worden voor een mini-tentoonstelling over Hendrik Conscience en zijn roman “Bella Stock”. Germain zorgde ervoor dat een begeleidende toelichting werd afgedrukt en ter beschikking van de bezoekers werd gesteld.
Meer over Bella Stock en de familie Recor
Meer over Bella Stock en de familie Recour: https://sites.google.com/site/debliedemaker/geschiedenis-1/henrdrik-conscience
Over Germain valt er veel meer te schrijven : hij was een overtuigd liberaal, gewezen weerstander en fervent vrijzinnige ; daarnaast was hij inderdaad een prachtig leraar en prima collega …
Julien Demeulenaere
Zouden Multatuli en zijn ontroerende verhaal over Saidjah en Adinda in de les Nederlands vandaag nog aan bod komen? Meneer Dezeure schonk er in ieder geval ruime aandacht aan. Ooit drukte hij ons op het hart om niet te veel te dromen van een loopbaan in onze kolonie. “Want tegen dat wij daar klaar voor waren, zou die kolonie er wel eens niet meer zijn…”.
Dit was medio jaren vijftig. Een ziener?
Juist Jan. Ik herinner me ook dat mooi verhaal van Saidja en Adinda. Recent heb ik het boek Revolusi gelezen en nu snap ik de situatie beter. We mogen niet fier zijn met de koloniale periode (ook niet in Congo)
wat een mooie artikels van twee mooie mensen die zo veel betekend hebben voor De Panne! Een terechte hulde van uwentwege José! Proficiat
Heel mooi artikel over twee eminente Pannenaren. Germain ken ik uiteraard op verschillende vlakken, ook eerst als leraar Nederlands en later in de vzw Panne Instituut.
Hans was mijn iets oudere overbuur in de A. Dumontlaan, tot mijn verwondering kende hij mij nog toen ik hem zijn boek liet signeren in de “Nachtegaal”. Bij deze mij rouwbetuiging bij zijn heengaan.
Test
Bedankt José, prachtig artikel over twee zeer eminente doch bescheiden Pannenaars.
Beiden droegen hun dorp, nu gemeente en hun streek, diep in hun hart.
In 1998 ontmoette ik Hans terug na een 25-tal jaren, toen ik op een gegeven moment uitgenodigd werd op een lezing in de Cercle Royal Gaulois te Brussel. Daar nodigde Hans me uit om samen het Erasmus-huis in Anderlecht te bezoeken.
De toenmalige directeur – conservator was, dank zij Hans, onze persoonlijke gids. Toen hij naar onze persoonlijke namen informeerde, ontspon er zich geheel spontaan een uitdeinend verhaal over de familienaam Berquin en mogelijke relatie met de Frans-Vlaamse gemeenten Neuf-Berquin en Vieux-Berquin. Daar plantte Hans het allereerste zaadje die later uitmondde in het schitterende, tweetalige boek, Van Noord-Berkin naar Vieux-Berquin – 850 jaar geschiedenis. Daar begon onze jarenlange gezamelijke in Frans-Vlaanderen en onze regionale talen. In de loop der opeen volgende jaren werden we nauwer bevriend en bestormden we aardig wat ideeën, zeker op het vlak van onze regionale streektalen het Vlaams en het archaïsche Frans-Vlaams. Ondanks de grote leemte die Hans nalaat ben ik diep gelukkig voor de zo vele mooie uren die ik mocht doorbrengen met Hans en Thérèse. Ontelbare malen samen gezeten en gediscussieerd over zijn nieuwe op stapel staande boeken, waaraan ik zelfs aan enkele mocht meewerken. Ontzettend dankbaar dat Hans me betrok in zijn redactieraad van zijn lijvige levenswerk ‘In het zand geschreven’. RIP Hans, dierbare vriend, oprechte dank voor de mooie duurzame herinneringen die je me naliet. Tot later ….. aan de overkant.
Beste,
Dank u voor dit mooie bericht, het ontroert mij ten zeerste. Als kleinzoon (en petekind) van Hans Berquin of “Papy” zoals wij hem noemden en zullen blijven noemen, heb ik hem uiteraard op een andere positieve manier en in een andere context gekend. Het doet mij veel plezier te horen dat hij zo een mooie en speciale rol heeft gespeeld in verschillende mensenlevens. Hij zal niet alleen gemist worden als grootvader, maar ook als vader, vriend, collega…
We zullen waardig afscheid van hem nemen en hem terug herenigen met zijn roots, De Panne. In zijn geliefde gemeente zal hij rust vinden, de rust die hij verdient.
We gaan je missen Papy!
Het ontroerd me dat hij terugkeert naar zijn geliefde De Panne. Ik heb de link naar de rouwbrief toegevoegd in de blog + mooie foto vanuit zijn “vissersdorp”.
ik herinner mij Hans nog goed als klant van bij Fernand Peeren , heb vele keren zijn krul haar ingekort . Zeer vriendelijke kerel .en een van de vele jonge studenten in de jaren 50.