
De herinrichting van de straten in de Dumontwijk loopt op haar laatste maanden. Binnenkort wordt de wijk opnieuw volledig opengesteld, in al haar glorie. De verkeerscirculatie wordt terug ingesteld zoals destijds goedgekeurd door de gemeenteraad, en met de lente in zicht zullen ook de krokussen en tulpen weer volop bloeien. Een mooi vooruitzicht.

1.Inleiding
Toch blijven er bezoekers die niet goed weten wat de wegcode voor een WOONERF precies inhoudt. Nochtans staan de verkeersborden duidelijk opgesteld aan alle in- en uitritten van de wijk. In een woonerf hebben kinderen en voetgangers absolute voorrang op de auto’s (niet zo met fietsen in een “fietsstraat” van max 30 kkm per uur). Wandelen in het midden van de straat is dus toegestaan (dus zeker geen aparte stoepen). Mogen auto’s er wel rijden, maar alleen stapvoets (max. ± 20 km/u, in de praktijk: zeer traag). Parkeren kan uitsluitend in de duidelijk aangeduide parkeervakken met letter “P”. (de Franse toeristen denken dat dit staat voor “payant”)
In het beschermd gedeelte van de Dumontwijk is het aantal parkeerplaatsen bewust ongeveer gehalveerd. Het éénrichtingsverkeersplan is zo opgevat dat zoekverkeer ontmoedigd wordt. Bestemmingsverkeer blijft uiteraard mogelijk, onder meer voor hotels en vrije beroepen. Het doel is duidelijk: rust, veiligheid en leefbaarheid voor bewoners en bezoekers.
En toch: de wijk leeft. Elk jaar opnieuw nemen meerdere eigenaars het initiatief om hun erfgoedvilla’s zorgvuldig te restaureren en te onderhouden. Dat werkt aanstekelijk. De ene renovatie volgt de andere, en zo groeit stilaan een mooie dynamiek van zorg voor het bouwkundig patrimonium.
De bescherming van de wijk (“beschermd stadsgezicht”) heeft uitsluitend betrekking op het erfgoed zelf zichtbaar vanaf de openbare weg. Dit erfgoed mag niet worden afgebroken en is nauwkeurig geïnventariseerd via individuele erfgoedfiches. Toch leeft nog vaak het misverstand dat nieuwbouw in de wijk volledig verboden zou zijn. Dat klopt niet. Erfgoed dat zichtbaar is vanaf de openbare weg – meestal gevels, daken, voortuinen en tuinmuurtjes – moet behouden blijven. Maar de niet-beschermde woningen, ongeveer 14% in het residentiële gedeelte, mogen wel worden afgebroken. Nieuwbouw is daar mogelijk, op voorwaarde dat de nieuwe constructie het bestaande erfgoed niet aan het zicht onttrekt.
Zo werd recent nog een volledig eigentijdse villa gebouwd in de Albert Dumontwijk, perfect geïntegreerd in haar omgeving. Dit kan zonder problemen, en er zijn nog enkele bouwterreinen waar dit eveneens mogelijk is. De Dumontwijk is geen Bokrijk, geen openluchtmuseum. Ze moet blijven ademen, groeien en bloeien met respect voor haar unieke karakter.

Er waren nog 5 onbebouwde percelen in de beschermde Dumontwijk (groene bolletjes, eentje is intussen bebouwd). Van de verkaveling van 168+16+12+5=201 villapercelen zijn slechts 12 = 6 % afgebroken en vervangen door nieuwbouw (alle vóór 1995 datum van de bescherming). De wijk was dus goed bewaard niettegenstaande de late bescherming in 1995. Zonder bescherming zou de wijk er gans anders uitgezien hebben (cf Houtaegerwijk waar veel afgebroken werd sindsdien).
Van de 168+16+12= 196 villa’s zijn er 16+12= 28= 14% die geen erfgoedwaarde hebben en die dus mogen afgebroken worden.
In het gedeelte met aaneengesloten bewowing ligt dit percentage hoger nl 87 = 18% van de daar 209 woningen.
Voor de volledige wijk;
van de totaal 405 woningen mogen er dus 115 afgebroken worden. Dit is 28%.
Ook eigentijds nieuwbouw wordt toeg
Tenslotte is er ook nog steeds het niet-officiële buurtcomité “De Vrienden van de Dumontwijk”, dat maandelijks samenkomt in het Parkhotel. Een warme ontmoetingsplek waar engagement en buurtgevoel hand in hand gaan.
2. TIEN voorbeelden van “nieuwbouw” of “hedendaagse aanbouw” in de Dumontwijk













3. Volledig nieuwe constructies



Tot binnenkort in de Dumontwijk in de vernieuwde Konijnenweg




proficiat – ik lees zeer graag uw krant