De Kiosk en de zeedijk-Horloge

“Afspraak aan “Den Horloge….”
Vele oudere Pannenoaren begrijpen dat direct. Het was ook daar dat de “verloren kindjes” naar gebracht werden want daar was de “reddingsdienst”.
DE  “landmark” op onze Zeedijk.
Het orientatiepunt overal goed zichtbaar vanop het strand om het centrum aan te duiden.
Maar in de glorietijd van het toerisme van De Panne-Bad stond daar geen horloge maar een monumentale KIOSK.

Ter hoogte van de Zeelaan stond een blikvanger , tevens de locatie van de zomermiddagconcerten nl de Kiosk. Bovenstaande werd gebouwd in 1929 met als achitect Charles Crevits (de gemeentearchitect) (ze had een ondergrondse verdieping met sanitaire voorzieningen voor dames en heren, een lokaal voor het Rode Kruis, een depot voor klein materiaal van de brandweer, een politiepermanentie en een berging). Tijdens WO II werd die opgeblazen op 8 september 1942 in het kader van de strandverdediging (de kosten voor de herstelling worden na de oorlog op 216.600 frank geschat. De kiosk wordt nooit heropgebouwd).
Wel kan je zien op de bovenste foto dat nog na 1929 de rolcabines mee verplaatst werden met de getijden en de vaste cabines tot bijna het dak ingegraven werden om het zeezicht vanaf de promenade te garanderen. De kiosk zelf was een mooi panoramaplatform voor de bezoekers.

Ook vóór WO I was is reeds een kiosk, niet op het strand maar wat meer teruggetrokken in de Zeelaan op het perceel grond van Ollevier waar hij van plan was zijn casino op te richten.

Deze vergane glorie werd enerzijds gekompenseerd na WO II door een metalen Kiosk. Het voordeel was dat deze Kiosk verplaatsbaar was en ook op andere locaties kon opgesteld worden. Voorbeeld op de Sloepenplaats. Bij niet vlakke ondergrond was het zeer plezant voor de kinderen om onder de platen te kruipen en onder de Kiosk “hun kampje” te kunnen opeisen.

De Kiosken waren dus meer dan 50 jaar steeds het middelpunt van het Zeedijkgebeuren geweest tussen 2 grote terrassen van den Terlinck en den Albert Prémier.

Tegenwoordig zijn die kiosken vervangen door een podium op wielen. In 15 minuten opgesteld of afgebroken en voorzien van professionele verlichting en audioinstallatie. De tijden veranderen.

Later in de jaren 50 kwam op de locatie van de zeedijkkiosken  een WC gebouw met boven de Rode Kruis post en een alomgekende zeedijkHORLOGE. (als men naar het strand verwees sprak men van “aan”, “links” of “rechts” van de “horloge” steeds in de richting zee gezien).

 

Na WO II was het blijkbaar een traditie om in het centrum van de Zeedijk een reddingspost te hebben, steeds met toiletten en zo’n horloge die je van alle kanten kon zien.

Wie was den eersten voor zo’n “zeedijkHorloge” traditie: Baaltje, Koksijde, Oostduinkerke of De Panne?

Maar in Oostduinkerke heeft men voor een moderne uitvoering gezocht met een horloge spijtig genoeg niet meer zichtbaar vanaf alle kanten.

Het oude bad van de Oostendse architect Sylvain Smis -inclusief de strandaccommodatiegebouwen- werden in 2009 gekasseerd als onroerend erfgoed. De gemeente had via een architectuurwedstrijd een ultramodern plan voorgesteld. Uiteindelijk werden de geklasseerde gebouwen zeer mooi gerestaureerd met veel subsidie. Het is een pareltje.
Het bad van 25 meter met vijf banen is volledig nieuw. Er is ook plaats voor kleuters en peuters met een afzonderlijke waterspeelplek. En er blijft dan nog voldoende plaats over voor wie gewoon wat van de zon wil genieten. Bijzonder is dat 10 % van het badwater zeewater is.

Mooie combinatie oud-nieuw is hier de traditionele zeedijkhorloge maar nu enigszins veel moderner.

In De Panne verschoof in de jaren 90 de belangstelling  van het Zeedijkcentrum naar het nieuwe Esplanadeplein. Architect Marc Speecke heeft tussen de bestaande (niet al te mooie hoogbouw) een zeer mooi plein gecreēerd. Daar probeerde men een nieuw commercieel evenementenplein te creëren. De commercie lukte niet want het plein is een doorgang naar “no-where” (op uitzondering van parking Koningsplein).
(Heden te dage probeert men een nieuwe soort vergissing om zogezegd de Zeelaan-Dorp te commercialiseren door de heraanleg van de voepaden aldaar in dezelfde kleur stenen als de Zeelaan-Bad}.

Op 8 april 2006 werd het eerste nieuwe plan voor de ondergrondse garages onder de Zeedijk in openbaar onderzoek voorgesteld. Wegens slordige communicatie was er veel kritiek op de 9 lelijke bovengrondse ‘liftkotjes” en werd een actiegroep opgericht “S.O.S. Redt ons strand – Sauvez notre plage s.v.pl.” . De volgende aangepaste plannen waren veel beter maar hebben het tij niet meer kunnen keren toen pas 1 jaar later de mooie architectuurplannen van Plantec werden voorgesteld voor de bovengrondse inrichting van de Zeedijk. Het was fout van de bovengronds en ondergrondse bouwaanvraag ontkoppeld te hebben naar het publiek toe.

 

Het was een mooi plan om de Zeedijk te heraanleggen, 50% te verbreden en te voorzien van uitwijkpleintjes. Helaas zijn die mooie projecten geboycot geweest o.a, ingevolge een protest bij de Raad van State door de actiegroep tegen de ondergrondse garages. In afwachting van een nieuw project ligt dit centrumpleintje er troosteloos te wachten op vernieuwing. De destijds hoog geprezen Hotel Terlinck is nu vervangen door een Luna Park en tussen het centrum en de Ankerweg zijn er momenteel geen terassen.
De huidige politieke meerderheid heeft deze vernieuwing van de Zeedijk niet opgenomen in hun verkiezingsprogramma en ook niet in hun 6 jarig strategisch meerjarenplan.