In een vorig artikel werden 3 merkwaardige naoorlogse gemeentepolitiekers besproken die iets betekenden voor de vooruitgang van de gemeente. We hebben er wellicht meerdere over het hoofd gezien maar ik hou eraan toch nog ten minste 1 aan toe te voegen: nl brouwer-schepen Marcel Mahieu alhoewel vooral vóór de Tweede Wereldoorlog. (schepen van Openbare Werken onder burgemeester Léon Demailly van juni 1939-1942 en september 1944-juli 1947. (Demailly werd 2 jaar ontzet uit zijn ambt door de Duitsers en vervangen door Antwerpenaar Karel Charlet ). Later is hij ook nog zeer actief gemeenterasadslid geweest in het tweede ambstermijn van burgemeester Oscar Gevaert van 1952-1958.
DP heeft niet veel industrieel verleden maar we hadden hier toch ook een schoorsteen in de Zeelaan van een brouwerij.
We hadden zelfs 2 brouwerijen de Zeelaan van in DP.
Brouwer Mahieu was schepen alover de oorlogsjaren. Met al die Duitse soldaten in de streek en vooral ook in Noord-Frankrijk had hij een bloeiende brouwerij. Helaas heeft hij na den oorlog niet geinvesteerd in de pilsbieren van koude gisting. Hiervoor zijn dure koelinstallaties nodig en om die aan te drijven een zware drijfkrachtaansluiting of een eigen stoomgenerator. Dit is wellicht de hoofdreden dat vele van de lokale brouwerijen niet konden concurreren met de pilsbrouwerijen.
1. Brouwer Marcel Mahieu
Een centrale figuur in de geschiedenis van de Pannese biercultuur was Marcel Mahieu, de laatste brouwer van de brouwerij St-Pierre in De Panne.
De brouwerij kwam in handen van de familie Mahieu toen Henri Mahieu, voormalig burgemeester van Sint-Rijkers (Alveringem), op 9 december 1919 de brouwerij, het woonhuis en de herberg aankocht. Hij deed dit niet voor zichzelf, maar voor zijn zoon Marcel.
Marcel had kort voordien dienst gedaan in het Duitse Rijnland na de oorlog en volgde daarna een opleiding aan de Hogeschool voor Gistingsbedrijven in Gent, waar hij in 1921 zijn brouwersdiploma behaalde.
Zijn eerste brouwsel in De Panne werd gemaakt op 9 februari 1920. Daarmee begon een brouwerscarrière die meer dan dertig jaar zou duren. Een stoommachine dreef een deel van het brouwproces aan.
Mahieu brouwde vooral bieren van hoge gisting, voornamelijk bruin bier en tafelbier. Zijn bier werd verkocht aan verschillende herbergen die met de brouwerij verbonden waren, zoals:
- ’t Wit Paard
- Belgica
- Brouwershof
- Pavillon Belge
- ’t Zwaantje
Met paard en kar leverde hij het bier niet alleen in De Panne, maar ook in plaatsen zoals Nieuwpoort en Diksmuide. Voor veel oudere Pannenaars was brouwer Mahieu jarenlang een vertrouwde verschijning in het straatbeeld.
Tijdens de moeilijke periode in de bezetting heeft Marcel Mahieu veel mensen plezier gedaan. Pannenaars zullen hem nog herinneren omdat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog tegen de druk van de Katholieke Volkspartij in, stemde opdat ook de ouders van kinderen uit het Rijksonderwijs van kolen voor de verwarming zouden voorzien worden. Dat leverde hem de banbliksems van de toenmalige pastoor op.
Tot ver in de twintigste eeuw hoorde het brouwen van bier bij het dagelijkse dorpsleven. Ook in De Panne-Bad waren er ooit twee brouwerijen die hun bier leverden aan de plaatselijke herbergen en cafés. De brouwers waren bekende figuren in het dorp en hun karren met biertonnen maakten deel uit van het straatbeeld. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde dat echter snel. Kleine dorpsbrouwerijen konden steeds moeilijker concurreren met de grote industriële brouwerijen en de vraag naar “Pilsbieren” veranderde het brouwproces. Met het verdwijnen van brouwerijen zoals die van Marcel Mahieu verdween ook een stukje lokale traditie en dorpsgeschiedenis..
Laatste brouwsel: april 1947. Installatie ontmanteld: 1954
De gebouwen werden later verkocht en uiteindelijk gesloopt in 1991
Meer details over de 2 brouwerijen in De Panne>>>
