Vanaf de eerste werkdag na het Kerstverlof heeft men na 1 dag voorbereiding de grote werken gestart van Residentie Mon Bijou dus op dinsdag 7 januari 2020. De firma VOTQUENNE FOUNDATIONS (gevestigd te Kortrijk. Vóór 2015 in Votquenne dichtbij Charleroi) is dan begonnen met het boren van de “secanpalenwand”. Een spectaculair werk met een machtige machine en met weinig maar onderlegd en zeer hard werkend personeel. Blijkbaar gaat alles zeer vlot zodat de grond-beschoeiing klaar is op vrijdagnamiddag (in slechts 4 dagen voor 3 zijden want Residentie Santos Palace is 2 kelderverdiepingen dus geen beschoeiing nodig).
Volgende week gaat men verder met 37 funderingspalen van 53 cm diameter, van 9 m diep onder het huidig wedmaaiveld (ongeveer een 1 m dieper dan het voetpad). (natuurlijk andere grote kop en boorbuis op de machine nodig. Wellicht ook klaar in 1 week).
Benieuwd wanneer de ruwbouw aannemer zal starten?
Deze toegepaste techniek omvat de in situ (ter plaatse) vorming van betonpalen door middel van grondverwijdering doorheen een recupereerbare voerbuis. Door de “verbuisde boorpalen” rakend (tangent) of snijdend (secant) uit te voeren, in een welbepaalde volgorde, ontstaat een palenwand. “Tangentpalen” zijn enkel grondkerend. “Secanspalen” zoals hier zijn zowel grond- als waterkerend.
Alle palen worden geboord met een eindeloze schroef, onderaan uitgerust met een speciale betoneerkop en over de volledige hoogte voorzien van de mantelbuis. De dubbele boortafel brengt gelijktijdig de schroef en de mantelbuis op diepte. De draairichting van de schroef en de mantelbuis is tegengesteld.
Bij het uitboren van de palen wordt de grond gedeeltelijk opgeboord en doorheen de voerbuis naar boven getransporteerd en uitgeworpen. De mantelbuis is noodzakelijk om grondontspanning en zijdelingse wegpersing tijdens het boren en betonneren te vermijden. Het betonneren dient te gebeuren doorheen de eindeloze holle schroef.
Tijdens het betonneren wordt de ganse boorcombinatie opgetrokken al dan niet met een draaibeweging in dezelfde richting als het inschroeven. De secundaire palen (één paal op twee) worden voorzien van een wapeningskorf. De secundaire palen zorgen dus voor de sterkte, de primaire palen voor de wandopvulling. Resultaat meestal waterdicht ofwel watervertragend. Voor de Mon Bijou van weinig belang daar slechts 1 kelderniveau en de Zeelaan is nogal hoog gelegen. Dus wellicht geen grondwater.
RECLAME voor ondernemers van De Panne
Jullie krijgen er een prachtig modern gebouw bij. …is zeker een meerwaarde voor de markt.
Juist Belinda. Voor ons spijtig veel familiesouvenirs begraven. Maar wordt mooi. Zal wel gordijnen moeten kopen.
Interessante info
Bedankt José
Ik vind het plezant een bouwwerf te kunnen volgen. We hebben weer 2 jaar spektakel.
Zeer jammer en ronduit ontgoochelend dat er in dit artikel met geen woord gerept wordt over de schandalige afbraak van een van de mooiste en historisch waardevolste hotels van De Panne. Voor mij zal De Panne zonder dit schitterende hotel nooit meer hetzelfde zijn. Ik ben trouwens uit protest tegen deze afbraak sindsdien niet meer in De Panne geweest! Ook al zijn vergelijkingen nooit helemaal correct, toch is dit vergelijkbaar met de afbraak van het Volkshuis van Horta in Brussel. Maar blijkbaar winnen de kapitaalkrachtige projectontwikkelaars – net zoals elders in Vlaanderen en Brussel – ook in De Panne hun machtige en niets ontziende strijd voor de afbraak van waardevol erfgoed, dat zonder enige scrupules met de grond wordt gelijk gemaakt om vervangen te worden door zeer dure – en meestal zielloze – appartementen en lofts die enkel superrijken zich kunnen veroorloven. Voor het geld danst blijkbaar de beer. Arm Vlaanderen, arm De Panne!
Luc, ik vind het ook zeer spijtig maar ik heb me er al over gezet. Ik heb wel gezien bij de afbraak dat het kamergedeelte hopeloos was.
Voor de erfgoedbedenkingen lees (mede de erfgoedtoets)
https://debliedemaker.wordpress.com/2018/05/12/stedenbouwkundige-vergunning-mon-bijou-goedgekeurd/
Intussen een schepenbevoegdheid Erfgoed in De Panne. Maar nog geen aanzet naar inventarisatie van gebouwen die zouden moeten beschermd worden. Zonder zo’n lijst heeft het schepencollege weinig middelen om een afbraak te weigeren.
Beste José, allereerst mijn beste wensen voor het nieuwe jaar aan jou en jouw echtgenote. Bedankt ook voor jouw gewaardeerde reactie én voor de bijgevoegde erfgoedbedenkingen, die zeer verhelderend zijn. Ik geef toe dat ik – als niet-Pannenaar en niet-tweede verblijver – ook vooral een emotionele binding had met Mon Bijou. Ik logeerde er voor het eerst aan de vooravond van de tentoonstelling over L’Océan in 2012, had er een zeer aangenaam gesprek met Bernard en zijn vrouw, die me een ‘rondleiding’ in het hotel gaven, en me o.a. wezen op de deuren die door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar werden beschadigd. Nadien heb ik nog verschillende contacten per mail gehad met Bernard, vooral over een familielid van hem dat tijdens de Eerste Wereldoorlog in L’Océan werd verpleegd. Toen ik een tijdje terug – na een lange onderbreking – nog eens in De Panne verbleef, was ik zeer onaangenaam verrast door het ‘gat’ op de hoek van de Zeeland en de Markt. Maar door het lezen van de erfgoedbedenkingen (en het gebrek aan familiale opvolging) begrijp ik wel dat er waarschijnlijk weinig andere alternatieven waren (zeker ook gezien de kamers niet meer beantwoorden aan de huidige normen). Ik blijf het wel jammer vinden dat die zeer mooie gevel uit het straatbeeld van De Panne is verdwenen. Ik lees ook dat Bernard jouw kozijn is, wil je bij gelegenheid aan hem en aan zijn echtgenote mijn groeten overmaken (ik vermoed wel dat hij mij nog zal herinneren)? Met vriendelijke groet, Luc.
Zal de groeten doen aan Bernard
Heel benieuwd hoeveel tanden die Erfgoed-bevoegdheid waard zal tonen als de afbraak van de villa Emma in Adinkerke aangevraagd wordt…
Gezien dit huis op de Vlaamse inventarislijst staat van onroerend erfgoed zal wellicht bij de stedenbouwkundige aanvraag een “erfgoedtoets” gevraagd worden.
Persoonlijk heb ik geen bezwaren. De villa Emma ligt daar mooi (open terrein en dicht bij de vaart). Ik had in het vorig project niet begrepen hoe men de villa zou behouden als dienstdoend onderdeel voor het project. Tussen deze apertementgebouwen zou de villa niet meer tot zijn recht komen en wie zal het onderhoud betalen? Een soort gemeenschappelijk syndic? Lijkt me moeilijk houdbaar.
Ook voor het nieuwe verkavelingsplan zou de villa ook moeilijk kunnen geïntegreerd worden zonder zijn huidige charme te behouden.
Voor mij lijkt de keuze ofwel nieuwe wijk zonder villa Emma ofwel geen verkaveling.
Ik ben wel principieel voorstander voor een nieuwe wijk voor jonge gezinnen aansluitend op de dorpskern. Daar waren alle gemeenteraadsleden mee akkoord. Ook Ann Vanheste vond het goed maar spijtig dat daarvoor Emma moet opgeofferd worden.
Eenieder die het wilde zien, kon het zien en jouw foto illustreren het zeer goed: Aalsterse Amylum-toestanden ter hoogte van de Markt-Zeelaan. Maneuvrerende werfvoertuigen en aan- en afrijdende en stationaire betonmolens temidden voetgangers (schoolgaande jeugd!), fietsers en autoverkeer. In Aalst is op die wijze enkele weken voor de kerstvakantie een tien- of elfjarige om het leven gekomen. Ik begrijp niet dat de preventieadviseurs of de gemeentelijke diensten dit ongemoeid lieten… Blijkbaar leert me nooit uit precedenten.
foto’s, dus…
Bij de grote manoeuvres werd de Marktlaan telkens met 2 naderafsluitingen afgezet (maar de voetgangers houden daar weinig rekening mee). Bij betonaanvoer en zandafvoer blijf de Marktlaan in dienst (zoals inderdaad op mijn foto’s)