De Krak van De Panne

Het doet mij een groot plezier genomineerd te worden als  “Krak van De Panne”.
Ik dank de velen die voor mij gestemd hebben.
Ik voelde het al een tijdje aan. Tijdens de kerstdagen en op de kerstmarkt hebben veel mensen mij aangesproken en gezegd dat ze voor mij gestemd hadden. Ook de talrijk gekomen tweede verblijvers in de vakantie, want DE BLIEDEMAKER wordt ook regelmatig gelezen door deze mensen (zelfs de Franstalige tweede verblijvers). En waarom zouden zij niet mogen stemmen voor de “Krak van De Panne”?

Naar jaarlijkse traditie is de Krant van West-Vlaanderen op zoek geweest naar mensen die zich op een positieve manier hebben laten opmerken. De redactie van de Krant heeft voor De Panne zelf 5 genomineerden voorgesteld en laat dan de lezers en andere burgers stemmen. Hieruit volgt uiteindelijk  de ‘Krak van jouw gemeente’.

Tien jaar geleden was Will Vansteene de EERSTE KRAK van De Panne. (ik was dan ook reeds geselecteerd tot de 5 kandidaten).
Download ‘De Panne Leeft’ >>>>
Ik ben dus zeer fier om in de sporen te lopen van mijn vriend Will Vansteene. Lees ook over zijn beroep>>>
Op dinsdag 29 januari ga ik naar de feestelijke finale en prijsuitreiking door gouverneur Carl Decaluwé in Vives Brugge.Kijk vorige finale>>>

Vorige KRAKs waren o.a.:  Ann Maertens (2011), Marc Vanzeebrouck (2012), Sander Vandevelde (2014), Paul Demeyere (2015), Dirk Blondé (2016),
Andreas Viaene  (2017), Georges Devacht (2018)

Als geboren Pannenoar ben ik fier als “Krak van De Panne” verkozen te worden. Maar wat me het meest verheugt, is dat ik na een “black-out” van 27 jaar, ik opnieuw volledig geïntegreerd ben als een gekende Pannenaar.  Ik en mijn vrouw Ginette zijn immers 27 jaar afwezig  geweest ingevolge mijn beroep (burgerlijk ingenieur bij Electrabel).
Ik heb mijn “achterstand terug ingelopen”. Hiervoor moet ik in eerste instantie mijn broer Marc danken (3 jaartjes jonger dat mij). Toen ik “terugspoelde” heeft hij (toen schepen van Toerisme) me meegenomen  naar de dan nog vele stamcafés in De Panne in de jaren 90.Ik was verwonderd hoeveel oude schoolkennissen ik nog had.
Mijn zus Martine (8 jaar jonger) baatte dan nog de beenhouwerij van Jacky Launoy uit (ook een klasgenoot geweest). Toen zij zich samen in het natuurmilieu lanceerden was het compleet. Ook via haar leerde ik daar ook veel mensen kennen.

De omslag van een boeiende carrière als burgerlijk ingenieur bij Electrabel naar natuurgids was vlug gebeurd. Temeer doordat men als een ‘teruggespoelde‘ meer zijn gemeente waardeert dan als een permanente bewoner, die al het mooie van zijn gemeente als evident beschouwt. Meer dan 1.000 ha uitgestrekte duinen tot aan Leffrinkhoeke te ontdekken en ook in de gemeente zelf pareltjes van vrijetijds architectuur.

Nu loop ik niet meer rond met mijn floddermuts of canotier van tijdens mijn honderden gidsbeurten vanuit de Nachtegaal of in de Dumontwijk.
Mijn “kilometers” zijn wat verminderd want nu ben ik 75 jaar en bijgevolg gestopt met gidsen.

Veel heb ik ervaren maar 1 ding zou ik als KRAK van de Panne willen hier willen huldigen:

“Zeg tegen elkander een ‘goeien dag’ op straat”.

Ik heb dat geleerd van mijn broer Marc. Wanneer ik met hem in de straten van De Panne rondwandelde, zei hij tegen iedereen een expliciete ‘goeien dag’ of stak hij zijn hand omhoog. Toen ik achteraf aan mijn broer vroeg “Wie is dat?” dan antwoorden hij “Ik weet het ook niet maar je kan daar nooit mee misdoen”. Maar meestal kende hij wel de mensen want hij was dan politieker (immers 24 jaar min elf maanden schepen van van toerisme geweest) Lees>>>

Dus de boodschap is: indien je iemand op straat kruist, kijk hem in de ogen (of probeer het zelfs indien hij u niet bekijkt) en knik hem duidelijk een goeien dag. 
Laat dat de nieuwe stijl zijn van de Pannenoars

Curruculum vita (uittreksel oud KW persartikel van Els Desaever):

José Decoussemaeker is in De Panne geboren, op de hoek van de Markt en de Meeuwenlaan. Zijn vader Jules had er een architectenkantoor. Zijn moeder Jeanne Desmet had in het ouderlijke huis een winkeltje Pro Arte. „Ik heb in De Panne gewoond tot in 1965. Ik was toen 22. In dat jaar ben ik getrouwd, en nog een jaar studeren om burgerlijk ingenieur elektro-mechanica te worden”, vertelt José.

Na een tweetal jaar legerdienst, en een paar jaar werken bij Philips, had hij tot zijn pensioen in 2009 een heel gevarieerde loopbaan bij Ebes, het huidige Electrabel. Hij is er begonnen met het opstarten van nieuwe elektrische centrales. Deze periode heeft hij afgesloten door te muteren naar de hoofdzetel te Antwerpen. In deze eerste operationele periode heeft hij onder andere een jaar in Irak gewerkt (1981-82). „Dat was een van het de boeiendste, maar meteen ook het moeilijkste jaren jaar”, verklaart José.
Na de fusie tot Electrabel werd José de milieuverantwoordelijke voor België. Vlaanderen was dan een pionier op het vlak van milieu en milieutechnologie voor elektrische centrales. Maar de vele variatie binnen zijn carrière bracht ook vele verhuizingen met zich mee. „Ik heb zeven keer moeten verhuizen. Op een dag was ik dat beu. We woonden toen in Kallo en ik werkte dan in Brussel. Ik vond het wel eens tijd om zelf een huis te bouwen. Op 1 januari 1993 zijn mijn vrouw en ik opnieuw in De Panne komen wonen. In plaats van een aangespoelde, ben ik dus een “teruggespoelde” Pannenaar”, vertelt José.

„Toen we terug in De Panne woonden, had ik het geluk dat er net een reorganisatie was bij Electrabel waardoor ik directeur van de elektriciteitsdistributie kon worden in Brugge. Door omstandigheden kwam er iemand anders in mijn plaats en kon ik aan 56 jaar op mijn pensioen gaan. “Dat was een zege voor mij, ik was enorm blij”, vertelt José. En wie José kent, weet dat hij een bezige bij is. „Toen ik pas een jaar met pensioen was, zei mijn vrouw dat ik mij moest inschrijven voor een cursus natuurgids die in Veurne doorging. Dat was een hele doorbraak. Ik was voordien al geïnteresseerd in de natuur, maar door de cursus heb ik heel veel bijgeleerd. Ik heb er ook vele vrienden leren kennen. We hebben zelfs al meer dan 15 jaar een clubje en gaan elke week de natuur in. Op die manier heb ik mijn link met De Panne opnieuw opgeschept”, zegt José.

„Door de cursus leerde ik de duinen en de groene gordel van De Panne beter kennen. Zo heb ik een groot aantal scenario’s voor gidsbeurten ingevoerd. Sinds mijn 70ste verjaardag heb ik volledig gestopt met gidsen.

Na een aantal jaren natuur heeft José zich ook toegespitst op het erfgoed van De Panne. Hij had ondertussen ook al een cursus stadsgids gevolgd en had een erfgoedwandeling in De Panne opgesteld. „Een collega-gids had in De Panne al een erfgoedwandeling, dus was het maar logisch dat ik voor mij een nieuwe zou maken: de Dumontwandeling. Ik focus mij hierbij vooral op de Belle Epoque en  de residentiële huizen van de Dumontwijk. Ik deed dit trouwens samen met mijn schoonbroer Jacky Launoy. Hij was jarenlang beenhouwer en kent vele petites histoires”, legt José uit.

Een succesformule

De Dumontwandeling was meteen een schot in de roos. „Ik deed de wandeling meer dan 12  jaar en veelal zijn er zo’n twintig à dertig deelnemers. In een gemiddeld jaar alleen had ik een kleine veertig keer gidsbeurten in deze wijk”, verduidelijkt José.

Maar José had nog meer wandelingen. Bijna jaarlijks stippelde hij een nieuwe route uit rond een bepaald thema. Zo is dan ook de architectuurwandeling ontstaan. „Deze wandeling staat nog steeds op de kalender en is een tocht van zo’n vier kilometer, voor een groot stuk doorheen de Houtsaegerwijk. De nadruk ligt hier op de art déco, het modernisme en de bekende architect Louis Legein”, verduidelijkt José.

José Decoussemaeker heeft een grote kennis over de natuur en architectuur in De Panne. En die kennis heeft hij heel graag gedeeld, onder andere via de gidsbeurten. Maar dat is niet de enige manier. „Ik hou mij ook veel bezig met het internet. Op mijn website DE BLIEDEMAKER (sinds 2005) beschrijf ik uitgebreid het erfgoed en de natuur van De Panne. Let wel, ik ben een gids en geen historicus. Veel geschiedenis over De Panne kunt u vinden in de site depannetheek.be  van Jacqueline Vandenhende.
Ik was zevenentwintig jaar weg, en dat is een “gat in mijn cultuur”. Wat ik wel weet, verkondig ik dus via het internet en vroeger in mijn wandelingen. En kun je u je nu iets mooiers voorstellen op je pensioen, dan de appreciatie op je website en de lovende reacties bij een glas na een wandelingetje?”, besluit José.

Els Desaever

Artikel in De Panne Leeft>>>

Ik ben inderdaad veel in beweging en heb veel contact met mensen in het verenigingsleven. Zo ben ik lid van een 10-tal lokale verenigingen: NEOS; Vl@s; Vief; Willemsfonds; Natuurpunt Westkust; Panneboot P1; Navigo; Gidsenkring Westkust; Actueel Denken; De Schakel en Nascholing Koksijde.

Natuurlijk ook vrijwilliger in de gemeente.
Enkele aanbevolen links naar mijn sites. De nominatie tot KRAK stimuleert om hiermee verder te doen:
Wat is een BLIEDEMAKER?
DE BLIEDEMAKER
Geschiedenis van De Panne
Bouwkundig Erfgoed van Dumontwijk en Houtsaegerwijk
Hoe is de Groene Gordel rond De Panne ontstaan?
Onze Dierbare Duinen
Plannetjes van De Panne
Interview met DE BLIEDEMAKER in 2015
Meer dan 30 artikels i.v.m. herinrichting Markt