Zoals blijkt uit voorgaande 11 artikels heeft de urbanisatie van De Panne zich voltrokken in 5  schokken, vanaf 23 juni 1783 (stichting Kerckepanne) tot 20 juni 1979 (aanhouding burgemeester Versteele). Frappant is de reactie onder het vorig artikel “...enorme hypocrisie van vele ‘vooraanstaanden’ in De Panne. Ze konden niet dicht genoeg bij de burgemeester (V) staan, deden er alles aan om in het licht te staan en plots waren ze allemaal weg. Nergens te bespeuren die ‘echte vrienden’…“. En sindsdien heeft niemand meer met een “visie” De Panne kunnen besturen. 

Sindsdien de laatste 36 jaar heeft er zich inderdaad principieel weinig gewijzigd en zijn geen uitbreidingen meer geweest (in groot contrast met Koksijde en Nieuwpoort).
Sinds 1976 is Adinkerke administratief gefusioneerd met De Panne en hebben zich daar toch nog enkele substantiële uitbreidingen voorgedaan (de weekendhuisjes Duinendaele (“Klein Berlijn” genoemd), Plopsaland en meerdere woonuitbreidingen rond de woonkern).

Deze urbanisatieschokken voor De Panne zijn:
1. 1783: Kerkepanne met de Pannekalsijde
2. 1892: Dumontwijk met de Zeelaan en Zeedijk
3. 1918: Houtsaegerwijk
4. 1955: d’Arripewijk
5. 1972: Westhoekverkaveling
Sinds burgemeester Versteele is er ingevolge herbouw veel verbeterd maar op de GOOGLE EARTH foto is quasi niets gewijzigd. Ten ander alles is volgebouwd en de gemeente zit omsingeld door zijn unieke “Groene Gordel”. Wandelaars die deelnemen aan zo’n dagwandeling zijn ’s avonds getroffen door de uitgestrektheid en het mooie van de natuur rond De Panne; onze grootste toeristische troef voor de toekomst.
De diverse hieropvolgende gemeentebesturen hebben geen nieuwe straten meer aangelegd maar wel de infrastructuur aanzienlijk verbeterd: heraanleg marktplaats, parking Keesjesdreef, heraanleg grote en kleine Esplanade, Canadezenplein, doortrekken van tram naar Adinkerke, bibliotheek, bouw van de Boare, heraanleg Zeelaan, heraanleg duinpark Kykhill, nieuw Sportcomplex, … de nieuwe Zeedijk is afgevoerd wegens protest bij de Raad van State en zit bij het huidig bestuur niet meer in de planning tot eind 2018.
Wel enkele nieuwe beeldbepalende gebouwen:

Een volgend project in de pipeline is de bouw van Weekendverblijf dorp op de Camping Zeepark

Wel is er veel veranderd op gebied van natuurbeheer en is de “Groene Gordel” waarvan Versteele droomde, nu gesloten.
Toen in de jaren 70 meerdere pogingen ter verkaveling van de Houtsaegerduinen belet werden, heeft Georges Houtsaeger beslist om deze duinen niet meer toegankelijk te maken voor het publiek. (waren dan “groene zone” en mogen dus niet bebouwd worden). De ultieme poging van burgemeester Versteele (in 1980) om die op te kopen en om die terug toegankelijk te maken is op het laatst van zijn burgemeestersambt mislukt. Het zou een zone voor passieve recreatie worden.  (vorig artikel). Aankoop door de staat alleen is niet mogelijk omdat dit unieke natuurgebied van 90 ha te klein is om te voldoen aan de gewenste grootte om als staatsnatuurreservaat betiteld te worden.
Maar in december 1981 heeft de Vlaamse minister Marc Galle dit gebied uiteindelijk “geklasseerd”. De  pogingen van de familie Houtsaeger om te verkavelen zijn nu definitief geschrapt.
In 1988 heeft de Vlaamse Regering de Houtsaegerduinen gekocht van de familie Houtsaeger-Ollevier. Ongelukkigerwijze werd het jaar erop het volledige terrein afgesloten met een hoge draad om begrazing met ezels toe te laten. Toegang voor publiek was dan volledig verboden. Grote ontgoocheling voor de lokale bevolking.
Een tweede grote mijlpaal op gebied van natuur was het Duinendecreet van 1993. Hierdoor is quasi alle verdere bebouwing in de Westhoekverkaveling gestopt. Geen nieuwe buildings zijn sindsdien bijgekomen.
De maagdelijke bouwgronden voor immobilia zijn sindsdien uiterst beperkt zodat de druk op stadinbreiding zeer groot werd. Gelukkig werd in 1995 de Dumontwijk en de Witte Berg voor een eerste keer beschermd anders zag deze villawijk er vandaag gans anders uit. Het wordt en is nu ook één van de pareltjes van De Panne temeer de gemeente deze wijk zal herinrichten conform de richtlijnen van het bestaande herwaarderingsplan.

Duinendecreet
Begin van de jaren 90 was de Westhoekverkaveling ongeveer bebouwd zoals heden, maar in veel andere kustplaatsen (vb Koksijde) was de bouwwoede in de duinen blijkbaar niet meer tegen te houden. Een officieel wetgevend kader ter bescherming van de het reeds sterk aangetast duingebied drong zich op, om te voorkomen dat de nog natuurwaardevolle resterende duinen, langs de ganse kust,  verder zouden opgeofferd worden.
Begin 1992 hebben in de Vlaamse “Commissie voor Leefmilieu en Natuurbehoud” enkele leden (waaronder Jan Loones (dan Volksunie), Michel Capoen (ook VU), Pierre Chevalier (dan VLD)…) een eerste voorstel tot een beschermingsdecreet ingediend. Zij werden  vlug bijgetreden door  Johan Vande Lanotte (die met zijn volle gewicht het concept doorduwde). Dan was minister Norbert De Batselier (SP-a) de Vlaamse bevoegde minister van Leefmilieu. Er was een grote politieke consensus tussen de dan 5 politieke partijen dat er snel iets moest gebeuren. De bebouwing gaat te vlug.
In de Commissie van Leefmilieu werd hieromtrent druk vergaderd. Een heikel punt was de kadastrale aanduiding  van de “biologisch waardevolle” duinpercelen. Hiervoor diende de inventarisatielijst van het  “Instituut voor Natuurbehoud” (huidige INBO) onder leiding van de gerenommeerde prof. dr. Eckhart Kuijken als basis. Een tweede belangrijk criteria was het oppervlaktecriteria (geen afzonderlijke percelen maar ten minste een aaneengesloten gebied door samenvoeging van > 2 ha). Kadasterpercelen waarop reeds gebouwd werd of die reeds beschermd waren werden natuurlijk ook niet opgenomen in de lijst. (door lekken (voorkennis) en door medewerking van de kustgemeenten werden in de zomer 1993 nog in extremis  enorm veel bouwvergunningen verleend door deze gemeenten. De bouwheren startten ook direct de bouwwerken  (eventueel alleen de kelder). Door deze “lekken” was men genoodzaakt in snel tempo de besprekingen in de Commissie af te ronden (alhoewel het niet zozeer over de lijst zelf dan wel  over de planschade ging die de Vlaamse gemeenschap aan de eigenaars zou moeten betalen). De vertragingsmanoevers door senator Maria Tyberghein (CVP) werden genegeerd en de tekst van het definitieve ontwerp werd aangenomen bij decreet op 14 juli 1993. De inventaris zelf werd “voorlopig” vastgelegd op 15 september 1993. (Staatsblad 17 sept).  Bouwvergunningen van percelen op de lijst waarvan de werken nog niet gestart werden op 17 september kregen een bouwstop. Het regeringsbesluit met de perceelsgewijze inventaris zou pas definitieve geldigheid verkrijgen nadat eerst officieel advies gevraagd werd aan de betrokken gemeenten.  Een dergelijk schrijven van 7 oktober 1993 van de Commissie van Leefmilieu werd behandeld in het schepencollege van De Panne in zitting op 12 oktober 1993. Het advies moest immers reeds om 14 oktober teruggestuurd worden. Het was voor het gemeentebestuur echter onmogelijk om binnen 3 dagen een gefundeerd advies te geven. Men had ook vragen i.v.m. met de planschaderegeling.
Vanaf  1 mei t/m 30 juni 1994 komt de voorlopige inventaris in openbaar onderzoek in alle betrokken gemeentehuizen. Na onderzoek van de commentaar en de bezwaren van het publiek werd een gemotiveerd advies overgemaakt door het Instituut voor Natuurbehoud aan  de Vlaamse Regering. Van de totaal 384 bezwaarschriften werden 108 geheel of gedeeltelijk ingewilligd. Bij decreet van 16 november 1994 heeft de Vlaamse Raad de definitieve lijst bekrachtigd.
Te Adinkerke werden ook “voor het duingebied belangrijk landbouwgebieden’ op de kadasterplannen getekend (hier geen kadasternummers) met zware beperkingen voor nieuwe woningbouw (uitgezonderd voor landbouwbedrijven).
Resultaat:totale bescherming voor de volledige kust: 336 ha beschermd duingebied en 769 ha voor het duingebied belangrijk landbouwgebied.

In De Panne hebben verschillende eigenaars van kleine percelen ontsnapt door in versneld tempo de bouwwerken te starten vòòr 17 september 1993.

Enkele immobilia hebben dat ook geprobeerd maar waren te laat. Voorbeeld is Sobifac met appartementenvilla “Zonnehille” aan het rond punt van de Dynastielaan. Men had wel tijdig de bouwvergunning (op 30 aug toegekend door het schepencollege) maar men oordeelde dat de bouwvergunningsrechten niet meer konden afgenomen worden. Na een lange gerechtelijke procedure en cassatieberoep hebben zij deze zaak verloren en de reeds ver gevorderde werken moesten afgebroken worden. Intussen heeft Sobifac planschade ontvangen en hun 5 percelen verkocht aan de Vlaamse Gemeenschap.

Een ander gevolg van het Duinendecreet is dat een belangrijk stuk zeereepduinen tussen de Dynastielaan, E. Verhaerenlaan en de E. Belpairelaan nu open duin is en zo zal blijven. In 1978 werd hier een bouwvergunning uitgereikt om de eerste van de 9 voorziene buildings te bouwen door “L’Abri Côtier”. Ingevolge de crisis in de immobilia, in het begin van de jaren 80, ging de promotor failliet en werd later het betonskelet afgebroken. Deze gronden werden destijds door de curator verkocht voor 192.500.000 BEF aan de nv Rewa Benelux. Jarenlang sleepten  de onderhandelingen met de gemeente aan om, op deze 3 ha bouwgrond, een megalomaan woon-, recreatie- en sportcomplex  met zwembad te mogen bouwen. Een van de knelpunten was dat men er ook een commercieel centrum wou meeintegreren en dat was in strijd met de bepalingen van het BPA A1 Westhoek (geen winkels in de Westhoek toegelaten om concurrentie met de winkels in het oud centrum van De Panne te vermijden). Ingevolge deze vertragingen is dit project nu ook met een absoluut bouwverbod bezwaard.

Tussen dit Rewa project en de Dynastielaan (het duin vòòr waar Christophorus staat)  was in het BPA ook een zone voor “parkeerruimte” voorzien (zo misschien goed zijn voor terreinwagens) (zie op plan: enkel gearceerd). Deze zijn door het Duinendecreet nu ook tot duin geklasseerd. Ook aan de andere zijde ten zuiden van de Dynastielaan, waren nog 2 kleinere zones aan de gemeente afgestaan door de onverdeeldheid , als zones “Openbaar nut” (blauw groen) en 2 grote zones voor “open  ruimte” (dubbel gearceerd). Nu alle duinendecreet.
Voordien droomde Burgemeester G.R. Bossuyt van een casino op deze gronden. Er zou een polyvalente feestzaal komen met gecompartimenteerde zithoeken, typisch brits, polyvalent zowel voor shows als voor dining. Hier stond een Engelse groep achter: Menipex. Ze noemden dit een Laisure Center. Het was wel niet mogelijk om een extra gokvergunning te krijgen. Er zou ook op 1 van die 2 percelen een parking komen.
Ook de volledige zeereepduinen (tussen de “wandeldijk” en de gevels zeekant van de buildings, die destijds onder druk van Versteele werden overgemaakt  van de onverdeelde eigenaars naar de gemeente zijn nu duinendecreet (waar nu het  zeilwagencentrum) (dat was niet zo in de eerste voorlopige inventaris).

Een ander effect van het Duinendecreet is dat een groot deel grond ten zuiden van de Groene Biezenlaan tussen de bocht bij het Calmeynbos en het Panoramaplatform nl de  “Koninklijke Schenking” (geel gekeurd) ook belast werd met een bouwstop (in eerste ontwerp was dat niet zo). In 2004 werden deze 3,1 ha gronden doorverkocht aan ANB voor 85.000 euro. ( Het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) is de fusie van de vroegere afdelingen Natuur en Bos & Groen van het vroegere AMINAL). Momenteel loopt daar een mooi ingericht wandelpad  door en wordt nog verder ingericht (o.a. mountainbikepad zal daar niet meer op de baan lopen maar in het duin).

Wat is de “Koninklijke Schenking” en wat heeft Leopold II daar mee te zien?LEES>>>

Verder betekende het decreet ook een zware financiële aderlating voor de overheid: zo’n 21 miljoen euro schadevergoeding werd immers uitbetaald aan gedupeerde eigenaars (situatie 26 januari 2012: antwoord van minister Joke Schauvliege op parlementaire vraag). Het hoogste bedrag aan schadevergoedingen werd uitbetaald in De Panne: nl 8.992.721 euro (wellicht inclusief de Sobifac regeling). Dat bedrag kan nog oplopen, want 3 van de 5 gerechtelijke procedures waren dan nog hangende. (Koksijde 16 miljoen euro maar meer kleine zaken). De helft van het bedrag aan schadevergoeding – 11,5 miljoen euro – werd al in het eerste jaar, 1998, 5 jaar na het decreet, toegekend.

In het kader van de “Groene Gordel” rond De Panne kunnen we dus stellen dat door het duinendecreet voor de wandelaar weinig veranderd is. Het effect is hoofdzakelijk intern in de Westhoekverkaveling en op 2 plaatsen aan de randen van onze natuurreservaten nl:
1. de “Koninklijke Schenking” die nu ingelijfd als klein natuurreservaat palende aan de Krakeelduinen van de IWVA
2. de “Duinzoom Oosthoek” maakt dat we nu wandelen in het Artiestenpad (tussen de Oosthoek en Moeder Lambic) met aan weerszijden natuurgebieden.
Wel vanaf 1989 een vervelende storing dat de Houtsaegerduinen Vlaams natuurreservaat geworden zijn en hierdoor volledig afgesloten werden. De “Groene Gordel” is op gebied van natuurgebieden volledig gesloten maar een wandelaar kan niet meer vanaf het strand naar de gemeentelijke Oosthoekduinen. Hiervoor moet men via Baaltje, ook nu nog. (nl. via de Jan Van Looylaan). Spijtig.
In volgend artikel zal het gaan over het recente NATUURBEHEER in de Groene Gordel (sinds 1995) en de “Vergroening van de Sahara” (sinds 2001)

PANNESPROKKELS:

– Zeer mooie foto’s van de “Groene Gordel” wandeling op Paasdag op de facebookpagina van Inge Hofmans. KIJK>>>

– In het verkiezingsprogramma van CD&V-plus  staat:” ..Van de Markt kan een schitterend en verassend plein gemaakt worden. Mits grondige infrastructurele maatregelen kunnen de mogelijkheden van de markt geoptimaliseerd worden. Weinig badsteden kunnen beschikken over dergelijke open ruimte binnen het commerciële centrum, het is dan ook aan de gemeente om deze gigantische troef maximaal uit te spelen..“

Ook in het “Strategisch Meerjarenplan 2014-2019” is een “Herinrichting Markt” gepland in 2017 (budget: 400.000 €). In gemeenteraad van maart werd een deel van de begroting naar 2015 verschoven. Bedoeling zo snel mogelijk de “muur” af te breken.

Alhoewel de markt momenteel een gezellig pleintje is met druk bezochte terrassen kan alles nog verbeterend worden, ook de muur, fontein  en frietkot (inc. rookafzuiging + ingang). Maar oppassen, niet zomaar 1 essentieel stuk afgebroken zonder dat dit past in een algemene VISIE. Het is niet omdat er een paar nadelen zijn (plaats voor podium bij optredens, geen plaats voor grotere ijspiste…) dat het dagelijks gebruik moet afgeschaft worden. Muur weg betekent veel banken want die muur wordt zeer frequent gebruikt door senioren, friet-eters, spelende kinderen…enz. Ook het verdwijnen van de achterliggende rij lindebomen zou het uitzicht en de gezelligheid drastisch veranderen.
Vandaar OK, maar eerst moet de “globale nieuwe visie” van het plein vastgelegd worden alvorens één van de werken vooruit te schuiven. Dus EERST ontwerper aanstellen en visie goedkeuren door gemeentebestuur en omwonenden. Dan pas bouwvergunning (verkorte methode zonder “openbaar onderzoek”?)

– Ieder jaar maakt DE BLIEDEMAKER hier reclame voor het jaarlijks concert ten voordele van  het Woon- en Zorgcentrum (WZC) Sint-Bernardus. Dit jaar iets anders nl Italiaans Buffet. Om activiteiten voor de bewoners te helpen financieren en ook geregeld nog een aankoop te kunnen doen  vragen zij u om zaterdag 18 april naar dit feest te komen. Wij gaan alvast!.