Onder deze titel verscheen een artikel in het nationale 3-maandelijks NEOS-MAGAZINE (NEOS= Netwerk van Ondernemende Senioren).
DE BLIEDEMAKER mag dit artikel overkopiëren vanwege de sympathieke auteur Silke Nauwelaerts.
HET ARTIKEL: 365 dagen in De Panne.
“..De Belgische kust blijft een toeristische trekpleister. Vooral in het hoogseizoen baant een grote mensenmassa zich een weg richting Noordzee. Zo ook naar De Panne.
Deze gemeente heeft veel meer te bieden dan zon, zee en strand. Natuur, erfgoed, shopping of gastronomie: De Panne heeft het allemaal en dat het hele jaar door.
Een nieuwe traditie is het maatjesfestijn van de plaatselijke Neos-afdeling.
Om duimen en vingers bij af te likken!
Heel wat senioren overwinteren in De Panne of komen er na hun pensioen terecht. Volgens Peter Cappelle, directeur van Toerisme De Panne, ligt de aantrekkingskracht van de kustgemeente vooral in het eeuwige vakantiegevoel. ‘De Panne is een 365 dagen-bestemming geworden.
De winkels zijn alle dagen open, er zijn leuke restaurants en cafés waar je ’s middags terecht kan voor een koffietje en de vele wandel- en fietspaden zorgen voor voldoende ontspanningsmogelijkheden.
Dit voorjaar brachten we een wandelkalender uit, gratis aan te vragen op onze website, met daarin zeer afwisselende gegidste wandelingen. Afhankelijk van het seizoen zijn er paddenstoelwandelingen, architectuurwandelingen, kruidenwandelingen en zelfs dagtochten door de natuurgebieden die De Panne omringen. We vermelden telkens of de wandelpaden toegankelijk zijn voor rolstoelen en zorgen voor een goede omschrijving zodat mensen niet voor verrassingen komen te staan.’
Ook grootouders met kleinkinderen kunnen hun hart ophalen in De Panne. ‘Twee jaar geleden lanceerden we een digitaal stadsspel, Rosalie, specifiek gemaakt voor De Panne. Kinderen amuseren zich op een veilige manier, in de pittoreske en verkeersluwe Dumontwijk. We krijgen veel positieve reacties.’ Een aanrader dus.
Belle époque
Met de Dumontwijk biedt De Panne haar bezoekers een uniek stukje kunstarchitectuur. We vonden een gids die ons mee op sleeptouw nam doorheen deze wijk. José Decoussemaeker, lid van Neos De Panne-Adinkerke, gidste slechts enkele jaren geleden jaarlijks meer dan 50 groepen per jaar alleen maar doorheen de Dumontwijk.
Onze wandeling start in een duinpark aan de Zeelaan, vanuit de lucht gezien het middelpunt van de gemeente.
‘Twee jaar geleden was het hier nog een wildernis maar nu heeft de gemeente er een mooi park van gemaakt, gelegen op een helling. Het is auto-arm en dus de ideale ontmoetingsplaats voor jongeren en senioren. Vanaf de lente schiet de begroeiing op de helling in volle vitaliteit. Boven op de helling maakte de gemeente een uitkijkpost van waaruit we een mooi zicht op De Panne en omstreken hebben. Vanop deze uitkijkpost zie je goed de grote rijkdom van De Panne, de volledige omsluiting ervan door goed beschermde natuurgebieden. Er wonen pony’s, ezels, wilde paarden, Schotste hooglanders en schapen. Zij beheren de natuur door het gras kort te houden zodat ook de kleine bloempjes het zonlicht zien. De grens van de gemeente ligt twee kilometer van deze uitkijkpost maar het natuurgebied loopt eigenlijk zestien kilometer verder tot de voorsteden van Duinkerke.
Als jong gepensioneerde vertoefde ik bijna dagelijks in de duinen. Ik begon als natuurgids en dwaalde stilaan af richting centrum, als erfgoedgids voor de Dumontwijk. Deze wijk dateert uit de belle époque-periode, van eind 18 de eeuw tot 1914, en liep in die tijd tot aan het strand.
De huizen aan de kust werden jammer genoeg afgebroken vanaf het midden van de jaren vijftig. Een postkaart toont hoe het vroeger was. Je ziet dat de kust was volgebouwd met mooie villa’s. In tegenstelling tot Oostende en Nieuwpoort kende De Panne amper oorlogsschade tijdens de twee wereldoorlogen. De huizen bleven intact maar zijn op tien jaar tijd helaas allemaal verdwenen.
’ De resterende villa’s zijn sinds 1995 beschermd als stadsgezicht. Ze vormen een waardig alternatief voor het meer stedelijke en commerciële gedeelte van De Panne. De man die mee zorgde voor het huidige uitzicht van de wijk was Albert Dumont (1853-1920), een architect die op het einde van zijn loopbaan gevraagd werd om de urbanisatie van de wijk te doen. Één van zijn verdiensten is het behoud van het natuurlijke duinreliëf.
‘Op elke duintop stond een mooie villa. Nu zijn er nog vier, en de vijfde, daar staan we momenteel in. De villa op deze duintop vloog in de jaren zestig in brand en werd niet heropgebouwd. De gemeente kocht de grond op en de tuinen van de villa werden omgebouwd tot dit park. Bovenop de funderingen van de uitgebrande villa hebben ze de uitkijkpost gebouwd in staal. Zo zie je de oorspronkelijke omtrek van het huis maar ook de indeling ervan. Een mooie oplossing voor het verdwenen erfgoed.’
Chronique d’un temps perdu
‘De villa’s van de Dumontwijk waren oorspronkelijk bedoeld als vakantiewoning. Ze werden alleen bewoond in juli en augustus. Voor de Eerste Wereldoorlog was er buiten de zomermaanden niets open in De Panne. Rijke mensen van Wallonië kwamen naar hier met een massa kinderen en huispersoneel in hun kielzog.
Een jongen die van zijn tiende tot zijn zeventiende elke zomer naar villa ‘Beau Séjour’ kwam, heeft op rijpere leeftijd het boek ‘Chronique d’un temps perdu’ geschreven. Het verhaalt de sfeer die er toentertijd heerste in de Dumontwijk, maar ook hoe het vakantiegebeuren gans anders was dan nu. Het was veel socialer. Mensen kenden elkaar, de kinderen speelden samen en de mannen die geld hadden en niets hoefden te verrichten doordat ze huispersoneel konden betalen, waagden hun kansen in het casino. In die tijd dé sociale ontmoetingsplaats bij uitstek. Het was een glorietijd voor de happy few.’
Die glorietijd willen de huidige bewoners van de Dumontwijk herbeleven. Daarom worden er elk jaar in juli Dumontfeesten gehouden. Elk jaar krijgen de feesten een ander thema maar telkens staat spektakel centraal.
José neemt ons mee naar een van zijn lievelingsplekken, een hotel centraal in de Dumontwijk.
‘Vroeger was dit een van de meest chique hotels van De Panne. Het “hotel du Parc” dateert uit het interbellum en heeft nagenoeg geen erfgoedwaarde maar de tuin is prachtig. Kinderen kunnen er spelen terwijl de ouders en grootouders vanop het terras toekijken. Elke eerste zaterdag van de maand komen we in dit hotel samen met een vriendenclubje, de “Vrienden van de Dumontwijk”. De hoteleigenaar geeft de bewoners van de Dumontwijk die dag drank aan de helft van de prijs. De ideale gelegenheid om een beetje bij te babbelen over de werken die ze plannen in de Dumontwijk.
Het nieuwe gemeentebestuur wil de riolering immers vernieuwen en van de gelegenheid gebruik maken om de wijk in te richten als fiets- en wandelwijk.’
José wijst ons de historische grens van de Dumontwijk. ‘Tijdens het Ancien Régime was dit gebied volledig geconfisqueerd door de Zuidelijke Nederlanden. Na de Franse Revolutie werd het openbaar verkocht. Er waren twee loten en twee eigenaars die een bod deden. De Diksmuidenaar Pieter Bortier kocht later al deze duinen tot aan de Franse grens, als jachtgebied voor zijn konijnen. Louis Ollevier, kocht het westelijke deel tot aan Sint-Idesbald.’
IJslandvaarder Pier Kloeffe
Als laatste stop neemt José ons nog mee naar villa ‘Le Chalutier’, het atelier van de Brusselse kunstenaar Louis Van den Eynde.
‘Hij had in de jaren dertig een villa in de Dumontwijk en kwam hier elk weekend om te schilderen. Na zijn dood werden al zijn werken en zijn villa geschonken aan de gemeente. De villa wordt nu opgeknapt zodat de Dumontwandeling in te toekomst van daaruit kan vertrekken. Er zal ook een permanente tentoonstelling komen over Pier Kloeffe, een IJslandvaarder die lang symbool heeft gestaan voor De Panne. Louis Van den Eynde maakte een beeldje van zijn goede vriend Pier dat nog steeds, in een uitvergrote versie, in de duinen aan het strand staat, turend over het water.’
Maatjes smullen
Vijf jaar geleden vierde De Panne haar honderdjarig bestaan. Dit jubileum ging gepaard met allerlei festiviteiten. Neos De Panne-Adinkerke wilde niet achterblijven en besloot ook iets te ondernemen. Ondervoorzitter André Dewit stelde voor om een maatjesfestijn te organiseren bij aanvang van het maatjesseizoen.
Aanvankelijk kreeg het voorstel heel wat tegenwind vanuit het Neos-bestuur. De Panne was vroeger immers een haringdorp en maatjes behoorden niet tot het cultureel erfgoed van de kustgemeente. Maar de aanhouder wint. Een kleine delegatie trok naar Middelkerke, waar de gemeente al enkele jaren een maatjesfestijn organiseerde, om te onderzoeken hoe zij de organisatie aanpakten. Op basis van deze informatie besliste het bestuur om in 2011 voor de eerste keer een maatjesfestijn te organiseren. Het werd een waar volksfeest met een overweldigende opkomst. André Dewit kon rekenen op de hulp van charmante ‘
maatjesmeiden’ uit het Neos-bestuur, compleet met een speciaal uniform, ontworpen door een bestuurslid. Hun inzet zorgde samen met de tot in de puntjes geregelde organisatie voor een wonderbaarlijk visfestijn.
Accordeonist Bertje Bogaert bracht de sfeer erin met oude vissersliedjes en ludieke animatienummers. Na afloop twijfelde niemand nog aan het succesverhaal. Een traditie was geboren. Dit jaar is Neos De Panne-Adinkerke al toe aan haar vijfde maatjesfestijn. De feesteditie op donderdag 11 juni 2015 in gemeenschapscentrum De Boare zal met een speciaal sausje overgoten worden. Met steun van het gemeentebestuur werd immers een origineel programma voorzien.
Vernieuwing is goed. Zeker als het gaat om lekkernijen zoals maatjes!
Hou die dag al zeker vrij in je agenda. Of misschien kan je er meteen een meerdaags verblijf in De Panne aan koppelen?
Je zal het je niet beklagen!
Silke Nauwelaerts
Maart 2015-
– Website van NEOS-De Panne Bezoek>>>
PANNESPROKKELS
Sinds januari 2015 werden de PANNESPROKKELS overgenomen door een openbare pagina op facebook nl: fb_DEBLIEDEMAKER Kijk>>>
Dit heeft veel voordelen: meer interactief, grote verspreiding, moderner media, enz…
Toch zijn er ook enkele nadelen gebleken: info moeilijk terug “te zoeken”, veel gekopieerd zonder bronvermelding, enz…
Maar het grootste nadeel is dat veel van onze (oudere) lezers “schrik” hebben van facebook en daardoor dit media niet gebruiken of niet kunnen gebruiken (spijtig).
Op aandringen van deze personen wordt voortaan opnieuw een gedeeltelijk PANNESROKKEL rubriek voorzien, die soms op meerdere artikelen kan doorlopen.
– De eerste van de 4 fasen van de herinrichting van de begraafplaats van De Panne kan van start gaan. De bouwvergunning werd net goedgekeurd, de werken starten na Allerheiligen 2015 om klaar te zijn eind 2016. Geraamde investering voor deze eerste fase: 1.160.000 €. Architect is Andy Malengier
Het gaat om een uitbreiding van het columbarium, het urnenveld (432) en de aanleg van een strooiweide. Om deze uitbreiding te realiseren wordt het aanpalende Artiestenpad verplaatst (Goed idee!). Op het einde van de urnelaan ligt de strooiweide. Hier komen enkele zitbanken, een herdenkingselement en een ceremoniële sokkel.
Het is wel een zeer duur project, destijds gestart door de vorige coalitie. Huidig standpunt oppositie Lees>>>
Ook DE BLIEDEMAKER heeft destijds ook meermaals zijn twijfels geuit om hiervoor zoveel geld uit te geven (voor de 3 fasen spreekt men over 3 milj €).
Alternatieve uitbreidingsvarianten zijn zeker mogelijk.
Heel erg bedankt José om dit artikel over te nemen. Ons vijfde maatjesfestijn belooft immers een groot succes te worden dank zij de inzet van een groot aantal trouwe leden. Het voltallig bestuur staat overigens volledig achter dit initiatief, uitgedost in een gepaste outfit ontworpen door Betty Beerens en gebruik makend van de uitrustingen van de vroegere processie.
Hier duidelijk te zien dat de parking achteraan verdwijnt bij het ontwerp voor het nieuw kerkhof. Dit was de kortste weg om mensen die moeilijk weg kunnen naar hun diebaren te gaan om de lange in rijlaan te vermijden.
Neos wordt hier in Zoersel nu pas opgestart … ook gelezen in de brochure van Neos … Leuk, hé!