Midden v.l.n.r. Luc Pelfrène, Regine, Mrs. Carpenter en burgemeester Johan Degrieck.
Zoals in een vorig artikel beloofdd zal DE BLIEDEMAKER de 5 best gekoteerde teksten publiceren. Vandaag een tweede bijdrage over een uitnodiging van het “Dunkirk Veterans comité” naar de “ Home of the British Army “. Tekst + illustraties opgesteld door Johan Degrieck
Voor deze de volledige tekst “Bij de QUEEN OF ENGLAND” Klik>>>
"Teruggespoelde" echte Pannenoar sinds 1993. Vroeger burgerlijk ingenieur bij ELECTRABEL, later zelfstandig natuurgids. Het e-mail krantje DE BLIEDEMAKER is gestart in september 2005
Toon alle berichten van DE BLIEDEMAKER
7 gedachten aan ““De Panne-Adinkerke wordt verteld” (Deel 2/5)”
Mooi geschreven door Johan.
P.S. Als kind heb ik wel nooit begrepen waarom de Engelsen zo veel dure flessen wijn en porceleinen serviesen en gebordureerde tafellakens enz. hadden meegebracht en hebben moeten achterlaten in de Westhoek op hun legercamions toen ze hals over kop terug moesten inschepen naar Engeland.
Pas veel later is mijn frank gevallen -:)
Willy, graag wat uitleg ivm die frank die gevallen is. Ik heb ooit HMS Victory,het vlaggeschip van Admiraal Nelson bezocht in Portsmouth en die had eveneens een heel porseleinen servies mee dat zorgvuldig werd opgeborgen in speciale kisten wanneer de kanonballen begonnen te vliegen.
Trouwens ons eigenste ABL had er ook van, zelfs op manoeuver.
Johny, ik ken niets van de oorlogsgeschiedenis en van de 18-daagse veldtocht en de terugtrekking van de legers enz.
Dat was alleen maar een bedenking die bij mij opkwam toen ik het verhaal van Johan had gelezen en waarbij ik mij ook de bedenking heb gemaakt dat de soms licht satiristische schrijfstijl en het niet altijd uiterst respectvol omgaan met gezag en macht, misschien toch wat eigen is aan de generatie ’68.
Johan, je moet ooit je mémoires neerschrijven over je burgemeesterschap in De Panne. Ik hou erg veel van je relativerende, licht ironische vertelstijl, wars van alle gewichtigdoenerij.
We zijn in blijde verwachting…
Die bijdrage van Johan doet bij mij nog een belletje rinkelen. Ik denk wel eens aan de Britse Queen, of ze ’s morgens bij het opstaan en in nachtkleed voor de spiegel staande, nooit eens in de lach schiet, denkend aan het zo serieuse protocol, waarbij haar een bijna goddelijke eer wordt bewezen?
Jammer, maar ik zal het nooit weten, want aan mij zal ze het wel niet vertellen….
Ik denk Camiel dat de politici en de adel niet meer in de spiegel durven te kijken, tenzij met de vraag: spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de machtigste van het land.
Voor liefhebbers van politieke ideologie verscheen dit weekend een prachtig artikel.
Ieder van de tien punten zou een debat op zich toelaten.
In punt 6 bijvoorbeeld: “Het is een taal van zelfverzekerdheid, die niet eens opnieuw wordt overdacht als er een tegenargument wordt aangedragen. De politiek is verworden tot een vehikel, een blaasbalg om de groei mee aan te wakkeren. Burgers worden gereduceerd tot consumenten. Groei op zich betekent echter helemaal niets. Het maatschappelijke ideaal zou dan de playboy zijn die in zo kort mogelijke tijd zo veel mogelijk consumeert. Een oorlog zou de groei enorm aanzwengelen.”
Ja, Willy, die aanzet tot consumeren met als gevolg de consumptiedrift bij velen, geeft te denken. Ik geloof dat het Descartes was, die ooit zei: “Je pense, donc je suis”. Tegenwoordig klinkt het: ” Ik consumeer, dus ik besta.”
Mooi geschreven door Johan.
P.S. Als kind heb ik wel nooit begrepen waarom de Engelsen zo veel dure flessen wijn en porceleinen serviesen en gebordureerde tafellakens enz. hadden meegebracht en hebben moeten achterlaten in de Westhoek op hun legercamions toen ze hals over kop terug moesten inschepen naar Engeland.
Pas veel later is mijn frank gevallen -:)
Willy, graag wat uitleg ivm die frank die gevallen is. Ik heb ooit HMS Victory,het vlaggeschip van Admiraal Nelson bezocht in Portsmouth en die had eveneens een heel porseleinen servies mee dat zorgvuldig werd opgeborgen in speciale kisten wanneer de kanonballen begonnen te vliegen.
Trouwens ons eigenste ABL had er ook van, zelfs op manoeuver.
Johny, ik ken niets van de oorlogsgeschiedenis en van de 18-daagse veldtocht en de terugtrekking van de legers enz.
Dat was alleen maar een bedenking die bij mij opkwam toen ik het verhaal van Johan had gelezen en waarbij ik mij ook de bedenking heb gemaakt dat de soms licht satiristische schrijfstijl en het niet altijd uiterst respectvol omgaan met gezag en macht, misschien toch wat eigen is aan de generatie ’68.
Johan, je moet ooit je mémoires neerschrijven over je burgemeesterschap in De Panne. Ik hou erg veel van je relativerende, licht ironische vertelstijl, wars van alle gewichtigdoenerij.
We zijn in blijde verwachting…
Die bijdrage van Johan doet bij mij nog een belletje rinkelen. Ik denk wel eens aan de Britse Queen, of ze ’s morgens bij het opstaan en in nachtkleed voor de spiegel staande, nooit eens in de lach schiet, denkend aan het zo serieuse protocol, waarbij haar een bijna goddelijke eer wordt bewezen?
Jammer, maar ik zal het nooit weten, want aan mij zal ze het wel niet vertellen….
Ik denk Camiel dat de politici en de adel niet meer in de spiegel durven te kijken, tenzij met de vraag: spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de machtigste van het land.
Voor liefhebbers van politieke ideologie verscheen dit weekend een prachtig artikel.
Ieder van de tien punten zou een debat op zich toelaten.
In punt 6 bijvoorbeeld: “Het is een taal van zelfverzekerdheid, die niet eens opnieuw wordt overdacht als er een tegenargument wordt aangedragen. De politiek is verworden tot een vehikel, een blaasbalg om de groei mee aan te wakkeren. Burgers worden gereduceerd tot consumenten. Groei op zich betekent echter helemaal niets. Het maatschappelijke ideaal zou dan de playboy zijn die in zo kort mogelijke tijd zo veel mogelijk consumeert. Een oorlog zou de groei enorm aanzwengelen.”
http://www.presseurop.eu/nl/content/article/1451131-kapitalisme-heeft-geen-democratie-nodig#cta-comments
Ja, Willy, die aanzet tot consumeren met als gevolg de consumptiedrift bij velen, geeft te denken. Ik geloof dat het Descartes was, die ooit zei: “Je pense, donc je suis”. Tegenwoordig klinkt het: ” Ik consumeer, dus ik besta.”